ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Το Κοινοβούλιο των Θρησκειών του Κόσμου συσπειρώνει θρησκευτικές και πνευματικές κοινότητες και τους ηγέτες τους από ολόκληρο τον κόσμο.

Σκοπός του Κοινοβουλίου από την πρώτη του σύγκλιση το 1893 στο Σικάγο των ΗΠΑ, είναι να φέρει πιο κοντά τους θρησκευόμενους του πλανήτη προκειμένου να διαδοθούν οι αξίες της ειρήνης, της διαφορετικότητας και της κοινής προόδου στο πλαίσιο της συνεργασίας και της αλληλοκατανόησης μεταξύ των διαφόρων θρησκειών.

Το Κοινοβούλιο των Θρησκειών του Κόσμου συγκαλείται κάθε πέντε χρόνια (Σικάγο 1993, Κέιπ Τάουν 1999, Βαρκελώνη 2004) και αποτελεί τη μεγαλύτερη διαθρησκευτική συνάντηση του πλανήτη. Η φετινή συνεδρίαση του Κοινοβουλίου θα λάβει χώρα στη Μελβούρνη της Αυστραλίας στο διάστημα 3-9 Δεκεμβρίου και αναμένεται να συγκεντρώσει θρησκευτικούς και πνευματικούς ηγέτες από περισσότερα από 80 κράτη. Στη Διάσκεψη της Αυστραλίας περισσότεροι από 10.000 συμμετέχοντες αναμένεται να συζητήσουν διαθρησκευτικά και διαπολιτισμικά ζητήματα τοπικής, διεθνούς και παγκόσμιας σπουδαιότητας. Ανάμεσα στους κυριότερους ομιλητές θα είναι μερικοί από τους σημαντικότερους πνευματικούς και θρησκευτικούς ηγέτες μεγάλων και μικρών θρησκειών από όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Στη Διάσκεψη θα δοθεί έμφαση σε ζητήματα που αφορούν την κατανόηση, αποδοχή και σεβασμό της διαφορετικότητας, της ειρήνης καθώς και αντίστοιχα προβλήματα ιθαγενών πληθυσμών ανά την υφήλιο. Στόχος του Κοινοβουλίου θα είναι η δέσμευση πολιτικών, θρησκευτικών, επιχειρηματικών και εκπαιδευτικών ηγετών και φορέων για την υιοθέτηση και εφαρμογή πρακτικών μέτρων που θα οδηγήσουν σε επίλυση των προβλημάτων μέσω του διαλόγου. Φιλοδοξία επίσης των συνέδρων θα είναι η προώθηση της κοινωνικής συνοχής των κοινωνιών τόσο σε τοπικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Βασικές θεματικές του Κοινοβουλίου των Θρησκειών θα αποτελέσουν: -η συμφιλίωση και συναποδοχή των ιθαγενικών κοινοτήτων, -η αντιμετώπιση της φτώχειας και των επιπτώσεων της παγκόσμιας υπερθέρμανσης, -η φροντίδα του περιβάλλοντος το οποίο έχει υποβαθμιστεί, -η εκπαίδευση των νέων ανθρώπων και οι προκλήσεις της κοινωνικής αποδέσμευσης, -η εθελοντική ή αναγκαστική μετανάστευση, -η καλλιτεχνική έκφραση και πνευματικότητα και -η αξία των αθλημάτων. Κεντρική ιδέα του Κοινοβουλίου είναι ότι στον σημερινό κόσμο η αλληλοκατανόηση δεν αποτελεί θέμα επιλογής αλλά ζήτημα πρωταρχικής σπουδαιότητας. Στόχος είναι η εφταήμερη Διάσκεψη της Μελβούρνης να αποτελέσει για τους ανθρώπους των θρησκειών, τον λόγο για να πουν ότι η παγκόσμια ειρήνη είναι εφικτή. Η σύγκλισή του Κοινοβουλίου αποκτά ιδιαίτερη σπουδαιότητα εν μέσω μιας σειράς κρίσεων (οικονομική, περιβαλλοντική) τις οποίες αντιμετωπίζουν εκατομμύρια ανθρώπων ανά τον πλανήτη. Τα Κοινοβούλιο έχει ως στόχο να δεσμεύσει τις κοινωνίες ανα τον πλανήτη, ώστε να επιτευχθεί: 1. η κινητοποίηση των πιστών για μια θετική ανταπόκριση στις απαιτήσεις των δυσκολιών αυτών, 2. η αλληλογνωριμία –μέσω της επαφής- διαφορετικών θρησκειών και ιδεών, 3. η συνειδητοποίηση των θρησκευτικών και πνευματικών ηγετών για τον ρόλο που καλούνται να παίξουν στη νέα εποχή καθώς και 4. η προώθηση στρατηγικών που θα μειώσουν τις φυλετικές, ρατσιστικές και θρησκευτικές διαμάχες ανά τον κόσμο Η επιλογή της Μελβούρνης δεν είναι τυχαία. Όπως στο παρελθόν (Σικάγο, Κέιπ Τάουν, Βαρκελώνη) επιλέχτηκε μια πολυπολιτισμική πόλη-μητρόπολη να φιλοξενήσει τη σύγκλιση του Κοινοβουλίου, ενώ η Αυστραλία λόγω της ύπαρξης των Αβοριγίνων πληθυσμών αποτελεί ένα από τα σημεία του πλανήτη στα οποία οι αρχές και οι ιδέες του Κοινοβουλίου των Θρησκειών έχουν τη δυνατότητα να βρουν πλατιά και πρακτική εφαρμογή. Ένα από πολλά θέματα – παρουσιάσεις της Διάσκεψης θα είναι η «Ορθοδοξία στην Αυστραλία. Εκτός της Διάσκεψης το Κοινοβούλιο εργάζεται ενεργά για τους στόχους τους οποίους θέτει με την εφαρμογή προγραμμάτων όπως το Partner Cities Network. Μέλος του Δικτύου μπορεί να γίνει οποιαδήποτε πόλη με πληθυσμό άνω των 150.000 στην οποία εκπροσωπούνται πάνω από 6 διαφορετικές θρησκείες-ιδεολογίες με περισσότερα από 15 άτομα, τα οποία είναι αναγνωρισμένα από τις τοπικές αρχές και είναι σε θέση να οργανώσουν ή θέλουν να οργανώσουν δράσεις για την αλληλοκατανόηση, τη φιλία και την ειρήνη. (Πηγή: Parliament of World’s Religions)

Υπερβολική ταχύτητα

Στη Λετονία, μια δημιουργική, τολμηρή αλλά και αρκετά αμφιλεγόμενη διαφημιστική εκστρατεία κατάφερε, σε αρκετά μεγάλο βαθμό, να πετύχει αυτό που όλοι συμφωνούν ότι πρέπει να γίνει, αλλά και όλοι ξέρουν πόσο δύσκολο είναι: Να αλλάξουμε νοοτροπία. Ή, πιο ωμά ακόμα: Νά αλλάξουμε μυαλά!

Η ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΗ εταιρεία Mooz!, έπεισε με την δική της τολμηρή προσέγγιση στο θέμα των τροχαίων, την κυβέρνηση, να της αναθέσει τη συγκεκριμένη καμπάνια. Βασικός «στόχος», ήταν οι οδηγοί, κυρίως άνδρες, ηλικίας 20-35 ετών, που ανήκουν, σύμφωνα με έρευνες, στην ομάδα «άμεσου κινδύνου», με τις υπερβολικές ταχύτητες που αναπτύσσουν, την επιθετική συμπεριφορά που αναπτύσσουν στο οδήγημα, και την αλαζονεία που έχουν για τις ικανότητές τους, αφού τα περισσότερα θανατηφόρα τροχαία προκαλούνται με ευθύνη ανθρώπων που πίστευαν ότι είναι οι καλύτεροι οδηγοί στον κόσμο, εννοώντας με αυτό, ότι ήταν ... περίπου Σουμάχερ.

Η ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ που βγήκε τελικά, και που προκάλεσε αρκετές συζητήσεις, δεν ήταν από αυτές τις «διδασκαλικού τύπου», όπου πάντα κάποιος σου κουνάει επιδεικτικά το δάχτυλο και σου λέει «μή τρέχεις». Η Mooz!, εκτός από την υπερβολική ταχύτητα, επικέντρωσε την προσοχή της και σε ένα άλλο θέμα: την σοβαρή έλλειψη οργάνων για μεταμοσχεύσεις. Και τι έκανε, λοιπόν; Αντί κάποιου ενημερωτικού εντύπου, δημιουργήθηκε ένα Πιστοποιητικό Δωρεάς Οργάνων το οποίο λάμβαναν οι οδηγοί κατευθείαν από την αστυνομία.

ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ, όσοι υπερέβαιναν το όριο ταχύτητας (και κανονικά θα έπρεπε να λάβουν κλήση), αναγκάζονταν από την αστυνομία να υπογράψουν το πιστοποιητικό με το οποίο δήλωναν διατεθειμένοι να γίνουν δωρητές οργάνων! Το αποτέλεσμα ήταν ο αριθμός των θυμάτων από τροχαία, μέσα σε έναν χρόνο, να μειωθεί κατά 29%, και ταυτόχρονα να σημειωθεί και σημαντική αύξηση, κατά 39% στην, έστω και δι’ αυτού του τρόπου, δωρεά οργάνων. Μπορεί, λοιπόν, οι οδηγοί να μην θυμόνταν ένα οποιοδήποτε διαφημιστικό, όμως δεν θα μπορούσαν να ξεχάσουν ποτέ την ημέρα που, άθελά τους, έγιναν δωρητές οργάνων...


Το Συμβόλαιο

Η ΗΜΕΡΑ εκείνη, είναι όταν, έπειτα από κάποια σοβαρή παράβασή τους, υποχρεούνται να υπογράψουν το παρακάτω Πιστοποιητικό Δωρητή Οργάνων:


«Υπάρχουν άνθρωποι που θα έδιναν τα πάντα για να βρίσκονται στη θέση μου, και εάν βρίσκονταν, δεν θα έπαιζαν ποτέ με τη ζωή τους.

Εγώ ο/η , ____ _________________, εφόσον έχω την τάση να υπερβαίνω το όριο ταχύτητας στο δρόμο και/ή να οδηγώ επιθετικά, με το παρόν δηλώνω ότι η ζωή μου δεν είναι πρώτης προτεραιότητας για μένα και ευχαρίστως θα την αποχωριζόμουν. Έχοντας σώας τας φρένας, κατανοώ ότι αργά ή γρήγορα θα εμπλακώ σε ατύχημα και αφού αυτό συμβεί, αφήνω την καρδιά μου, τα νεφρά μου και όποια άλλα όργανα του σώματός μου δεν καταστραφούν από το ατύχημα, σε εκείνους που τα χρειάζονται πραγματικά.

Επίσης, ζητώ εκ των προτέρων να με συγχωρέσουν οι άνθρωποι και τα αγαπημένα πρόσωπα εκείνων για τους οποίους θα είμαι εγώ υπεύθυνος για το θάνατο ή την αναπηρία τους, εξαιτίας ατυχήματος

__, _______, 200_

Υπογραφή΄

____ _________"

Χαρούκι Μουρακάμι - Ένας Ιάπωνας διανοούμενος

Το Βραβείο Ιερουσαλήμ για την ελευθερία του ατόμου στην κοινωνία είναι ένα διετήσιο λογοτεχνικό βραβείο που απονέμεται σε συγγραφείς οι οποίοι στο έργο τους ασχολούνται με θέματα όπως η ανθρώπινη ελευθερία, η κοινωνία, η πολιτική και η κυβέρνηση. Εχει απονεμηθεί σε σημαντικούς συγγραφείς όπως ο Ράσελ, ο Μπόρχες, ο Ιονέσκο, ο Οκτάβιο Παζ, ο Σάμπατο , ο Κούντερα, ο Γκράχαμ Γκρήν, ο Κούτσι, ο Σεμπρούν και άλλους.
Φέτος απονεμήθηκε στον Χαρούκι Μουρακάμι, τον πιό σημαντικό σύγχρονο Ιάπωνα συγγραφέα. Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί την ομιλία αποδοχής του βραβείου μπροστά στο ισραηλινό κοινό.
...Ήλθα σήμερα στην Ιερουσαλήμ ως συγγραφέας, δηλαδή ως επαγγελματίας αφηγητής ψεμάτων. Σήμερα, όμως, δεν προτίθεμαι να πω ψέματα. Θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο ειλικρινής μπορώ. Υπάρχουν κάποιες ημέρες τον χρόνο που λέω την αλήθεια, και σήμερα είναι μία απ΄ αυτές. Επιτρέψτε μου λοιπόν να καταθέσω ένα πολύ προσωπικό μήνυμα. Κάτι που έχω πάντα στο μυαλό μου όταν γράφω μυθιστορήματα. Δεν έχω φτάσει να το γράψω σ΄ ένα κομμάτι χαρτί και να το κολλήσω στον τοίχο: θα έλεγα ότι είναι χαραγμένο στον τοίχο του μυαλού μου. Και είναι το εξής:
«Ανάμεσα σ΄ έναν ψηλό, συμπαγή τοίχο και σ΄ ένα αυγό που σπάει πάνω του, θα είμαι πάντα από την πλευρά του αυγού».
Ανεξάρτητα από το πόσο δίκιο έχει ο τοίχος και πόσο άδικο το αυγό, εγώ θα είμαι με το αυγό. Κάποιος άλλος θα πρέπει να αποφασίσει ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο: ίσως ο χρόνος ή η Ιστορία. Αν υπήρχε ένας συγγραφέας που, για οποιονδήποτε λόγο, έγραφε βιβλία που είναι από την πλευρά του τοίχου, τι αξία θα είχαν αυτά τα βιβλία;
Ποιο είναι το νόημα αυτής της μεταφοράς; Μερικές φορές είναι απλό και καθαρό. Οι άνθρωποι που βάζουν βόμβες και τα τανκς και οι ρουκέτες και οι οβίδες λευκού φωσφόρου είναι αυτός ο ψηλός, συμπαγής τοίχος. Τα αυγά είναι οι άοπλοι πολίτες που συντρίβονται και καίγονται και πυροβολούνται από τα παραπάνω. Υπάρχει όμως και ένα βαθύτερο νόημα. Καθένας από μας, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, είναι ένα αυγό. Καθένας από μας είναι μια μοναδική, αναντικατάστατη ψυχή, κλεισμένη σε ένα εύθραυστο καβούκι. Και καθένας από μας, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, βρίσκεται αντιμέτωπος με έναν ψηλό, συμπαγή τοίχο. Ο τοίχος έχει ένα όνομα: είναι «το Σύστημα». Υποτίθεται ότι το Σύστημα μας προστατεύει, αλλά μερικές φορές αποκτά μια δική του ζωή, και τότε αρχίζει να μας σκοτώνει και να μας βάζει να σκοτώνουμε άλλους- ψυχρά, αποτελεσματικά, συστηματικά.
Ένα πράγμα θέλω να σας πω σήμερα. Είμαστε όλοι ανθρώπινα όντα, άτομα όλων των εθνικοτήτων και των φυλών και των θρησκειών, εύθραυστα αυγά απέναντι σ΄ έναν συμπαγή τοίχο που λέγεται το Σύστημα. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, δεν έχουμε καμιά ελπίδα να νικήσουμε. Ο τοίχος είναι πολύ ψηλός, πολύ δυνατός- και πολύ κρύος. Αν έχουμε οποιαδήποτε ελπίδα, προέρχεται από την πίστη μας στη μοναδικότητα της δικής μας ψυχής και των ψυχών των άλλων, και από τη ζεστασιά που αισθανόμαστε όταν ενώνουμε τις ψυχές μας.
Δεν πρέπει να αφήσουμε το Σύστημα να μας εκμεταλλευτεί. Δεν πρέπει να το αφήσουμε να αποκτήσει τη δική του ζωή. Δεν μας έφτιαξε το Σύστημα: εμείς το φτιάξαμε. Αυτό είχα να σας πω...''

Χαρούκι Μουρακάμι

ΥΓ. Στην Ελλάδα βιβλία του Χαρούκι Μουρακάμι που κυκλοφορούν είναι Το Κυνήγι του Αγριοπρόβατου (Εκδόσεις Καστανιώτη) , Νορβηγικό Δάσος (Εκδόσεις Ωκεανίδα) , Το Κουρδιστό Πουλί (Εκδόσεις Ωκεανίδα), Σπούτνικ Αγαπημένη (Εκδόσεις Ωκεανίδα)
Πηγή: http://universalreporters.blogspot.com/2009/03/blog-post_20.html

Το δωρεάν είναι καλύτερο

Τα καταστήματα στο τρίγωνο γύρω από το Ground Ζero, στη Νέα Υόρκη, κάνουν μεγάλες εκπτώσεις. Αλλά ο κόσμος δεν έχει λεφτά να ψωνίσει και τα περισσότερα είναι άδεια. Εκτός από ένα.

Η ιδέα ανήκει σε δύο καλλιτέχνιδες, την Αθίνα Ρόμπλες και την Άννα Στάιν. Άρχισαν να επεξεργάζονται το σχέδιό τους πριν από 18 μήνες. Κι όταν έλαβαν μια δωρεά ύψους 9.000 δολαρίων από μια τοπική πολιτιστική ένωση και το Ταμείο της 11ης Σεπτεμβρίου, ήταν έτοιμες να ανοίξουν το Δωρεάν Κατάστημα (Free Store). «Όταν αρχίσαμε, φοβόμασταν ότι θα μας τελείωναν πολύ γρήγορα τα είδη που προσφέραμε», λέει η Ρόμπλες στον ανταποκριτή της Γκάρντιαν. «Δύο ημέρες μετά, όμως, πάψαμε να ανησυχούμε: ο κόσμος έφερνε τσάντες γεμάτες με πράγματα που μας άφηνε σε αντάλλαγμα γι΄ αυτά που έπαιρνε».

Στον κόσμο της μεταμοντέρνας διαφήμισης, η λέξη «δωρεάν» είναι συνήθως παραπλανητική. Αλλά το κατάστημα που άνοιξε την περασμένη Παρασκευή στη Νassau Street τιμά πλήρως την επιγραφή του. Μπαίνεις μέσα, διαλέγεις ένα προϊόν που πιστεύεις ότι σου χρειάζεται και το παίρνεις μαζί σου χωρίς να πληρώσεις δεκάρα. Κάθε συναλλαγή καταγράφεται και ο πελάτης παίρνει κανονική απόδειξη. «Υπάρχει μια συγκεκριμένη στιγμή στην ιστορία αυτής της χώρας που οι άνθρωποι έχουν ανάγκη να βοηθούν ο ένας τον άλλον», τονίζει η Ρόμπλες.

Ο Κέβιν πήρε ένα βιβλίο που τιτλοφορείται Μεγάλα σεξουαλικά ταξίδια. Γιατί ένιωσε ότι χρειάζεται ένα τέτοιο βιβλίο; «Και γιατί όχι; Πάντα μπορείς να μάθεις κάτι». Ο Ρίτσαρντ, ένας ταξιδιωτικός πράκτορας που δουλεύει στη Γουόλ Στριτ, διάλεξε μια μεγάλη κορνιζαρισμένη φωτογραφία της Όντρεϊ Χέμπορν από το «Πρόγευμα στο Τίφανι΄ς». «Πληρώσαμε τις αυτοκινητοβιομηχανίες, πληρώσαμε τις τράπεζες, καιρός να κερδίσουμε κι εμείς κάτι», δηλώνει. Η Λάιζα Χάγκερμαν και η δεκάχρονη κόρη της, η Κίρα, έκριναν σκόπιμο να δωρίσουν στο κατάστημα ορισμένα βιβλία που δεν είχαν ανοίξει και μια σειρά από μέικ-απ που δεν ήταν του γούστου τους. «Δεν μας φαινόταν σωστό μόνο να πάρουμε», είπε η Λάιζα. «Free is cool», είπε η Κίρα.

Η προηγούμενη φορά που είχε γίνει κάτι παρόμοιο ήταν το 1967. Οι Diggers (Σκαπανείς), μια ομάδα χίπηδων που είχαν πάρει το όνομά τους από κάποιους Άγγλους ουτοπιστές του 17ου αιώνα, άνοιξαν στο Σαν Φρανσίσκο και τη Νέα Υόρκη μια σειρά από καταστήματα όπου οι βετεράνοι που επέστρεφαν από το Βιετνάμ μπορούσαν να ανταλλάξουν τις στολές τους με άλλα ρούχα και να φάνε δωρεάν σούπα. Η ιδέα είχε τόσο μεγάλη επιτυχία, ώστε οι Diggers ίδρυσαν στη συνέχεια δωρεάν νοσοκομεία για όσους δεν είχαν ασφάλιση και οργάνωσαν δωρεάν συναυλίες με συγκροτήματα όπως οι Grateful Dead. Οι δύο καλλιτέχνιδες δεν έχουν τόσο μεγάλες φιλοδοξίες. Το κοινωνικό τους πείραμα έχει περισσότερο καλλιτεχνικό παρά πολιτικό χαρακτήρα. Το κατάστημα την Κυριακή θα κλείσει, αλλά το μήνυμα που έστειλε κατά της απληστίας θα συνεχίσει να αιωρείται στην πόλη.

Προέλευση: http://diastaseis.blogspot.com/

Ευαισθησίες

Παιδικές ευαισθησίες

Πάντα κάποιος μπορεί να χρειαστεί την βοήθειά μας

Σ' αυτήν την πυρκαιά στην Αυστραλία που χάθηκαν τόσες ζωές



Κάποιοι δεν ξέχασαν οτι είναι άνθρωποι

Η πρώτη σύνοδος του «Καθολικού-Μουσουλμανικού Φόρουμ»

Ξεκίνησε στις 4-11-08 η πρώτη σύνοδος του «Καθολικού-Μουσουλμανικού Φόρουμ» που διοργανώνει το Βατικανό με σκοπό τον διαθρησκευτικό διάλογο. Η συνάντηση θα διαρκέσει έως τις 6 Νοεμβρίου και σε αυτοί θα συμμετέχουν κληρικοί, φιλόσοφοι και ακαδημαϊκοί.

Στην τριήμερη αυτή συνάντηση παίρνουν μέρος 29 καθολικοί και άλλοι τόσοι μουσουλμάνοι κληρικοί, φιλόσοφοι και ακαδημαϊκοί. Στο Βατικανό έφτασαν σουνίτες, σιίτες και σούφι διανοούμενοι, καθώς και θρησκευτικοί εκπρόσωποι των μουσουλμάνων.

Ανάμεσα στα κεντρικά θέματα του πρώτου τριήμερου Φόρουμ είναι «η αγάπη του Θεού, η αγάπη του πλησίον» και «ανθρώπινη αξιοπρέπεια και αμοιβαίος σεβασμός».

«Δεν πρόκειται για μια αρχή, διότι ο διάλογός μας με το Ισλάμ άρχισε πριν χίλια τετρακόσια χρόνια» δήλωσε σε συνέντευξή του ο καρδινάλιος Ζαν Λουί Τουράν. «Είμαστε καταδικασμένοι στο διάλογο και ο σημερινός μπορεί να αποδειχθεί ένας σημαντικός σταθμός» πρόσθεσε.

Οι καθολικοί υψηλόβαθμοι κληρικοί επιμένουν ότι πρέπει να καταδικάζονται και να στιγματίζονται οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, «έτσι ώστε να υπερισχύσει το δίκαιο και όχι η δύναμη του ισχυρότερου».

Ο πρόεδρος της Ένωσης Μουσουλμάνων Κοινωνιολόγων Ανάς Αλ Σαΐκ Αλί τόνισε ότι δεν φτάνει πλέον μόνο η ανοχή. «Πρέπει να καταφέρουμε να δημιουργήσουμε κλίμα πραγματικής, αμοιβαίας εμπιστοσύνης» είπε.

Κατά την ολοκλήρωση των εργασιών της συνάντησης, οι συμμετέχοντες, θα γίνουν δεκτοί από τον Πάπα Βενέδικτο ΙΣτ'.

πηγή: http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=954290

Αμοιβαίο σεβασμό ανάμεσα σε χριστιανούς και μουσουλμάνους ζήτησε ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣτ' ως τρόπος να μειωθεί η ένταση ανάμεσα στις δύο θρησκείες. Ο Πάπας μίλησε στους συμμετέχοντες Καθολικού-Μουσουλμανικού Φόρουμ.

Η θρησκευτική ελευθερία κάθε ατόμου, δήλωσε ο Πάπας, θα πρέπει να προστατεύεται. Τόνισε ακόμα ότι ο θρησκευτικός διωγμός είναι «απαράδεκτος».

«Οι πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες έχουν το χρέος να εξασφαλίζουν την ατομική ελευθερία συνείδησης και την θρησκευτική ελευθερία» δήλωσε ο ποντίφικας την τρίτη και τελευταία ημέρα της πρώτης συνόδου του Φόρουμ.

«Η ελπίδα μου είναι ότι αυτά τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα θα προστατευθούν για τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο» είπε και πρόσθεσε: «Οι διακρίσεις και η βία που βιώνουν ακόμα και σήμερα οι πιστοί σε ολόκληρο τον κόσμο και συχνά οι βίαιοι διωγμοί που υφίστανται αποτελούν απαράδεκτες και αδικαιολόγητες πράξεις».

Σε ανακοίνωση που εξέδωσαν οι 29 Καθολικοί και οι 29 Μουσουλμάνοι λόγιοι που συμμετείχαν στην πρώτη σύνοδο του Φόρουμ, υποσχέθηκαν να πολεμήσουν τη βία και την τρομοκρατία, ειδικά εάν αυτή γίνεται στο όνομα του Θεού.

Στην ανακοίνωσή τους οι συμμετέχοντες ζητούσαν επίσης τον σεβασμό των θρησκευτικών μειονοτήτων.

Το 2006 δηλώσεις του Πάπα Βενέδικτου ΙΣτ' για το Ισλάμ και τις σχέσεις της θρησκείας αυτής με τη βία και τον Ιερό Πόλεμο (τζιχάντ), είχαν προκαλέσει τις έντονες αντιδράσεις του μουσουλμανικού κόσμου.

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=955239&lngDtrID=245

Ο Οικολογικός Θρίαμβος μιας αυτο-οργανωμένης Κοινότητας

Στις δυτικές πλαγιές της Οθρυος, σε υψόμετρο 1.000 μέτρων και σε απόσταση 40 χιλιομέτρων από την κοντινότερη κωμόπολη (τον Αλμυρό), οι 700 κάτοικοι, όλοι τους κτηνοτρόφοι, απολαμβάνουν εισοδήματα από 30 έως 100 χιλιάδες ευρώ και μια ποιότητα ζωής που μπορεί να συγκριθεί μόνο με την πλούσια Ελβετία. Εδώ ο κόσμος δεν φεύγει προς τα αστικά κέντρα, αλλά επιστρέφει στο χωριό του.
Με ποσοστό ανεργίας στο μηδέν και με μέσο όρο ηλικίας τα 40 έτη, ο πληθυσμός διπλασιάστηκε μέσα στα τελευταία 15 χρόνια.

Οι υποδομές του υποδειγματικές: Το αιολικό πάρκο, που δίνει έσοδα 100.000 ευρώ ετησίως στην κοινότητα, τα τρία υπερσύγχρονα κτηνοτροφικά πάρκα που στεγάζουν το χειμώνα (όταν η Ανάβρα αποκλείεται από τα χιόνια) 25.000 ζώα, το πρότυπο σφαγείο, που θυμίζει χειρουργείο, το διώροφο πάρκινγκ των 60 θέσεων, το γυμναστήριο με τα τελευταίας τεχνολογίας μηχανήματα, τα γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ, το λαογραφικό μουσείο και φυσικά το περιβαλλοντικό-πολιτιστικό πάρκο, έκτασης 240 στρεμμάτων.

Η κοινωνική μέριμνα κατέχει πρώτιστη θέση: νηπιαγωγείο και δημοτικό του "κουτιού", αγροτικό ιατρείο (πάντοτε στελεχωμένο), δωρεάν στέγαση για τους δασκάλους και τους γιατρούς, "Βοήθεια στο σπίτι", σχεδιασμός για γηροκομείο, ακόμα και για πισίνα!

Πoιο είναι άραγε το μυστικό της επιτυχίας; Πώς μια μειονεκτική περιοχή κατάφερε το "θαύμα";

Η μάχη με τη μιζέρια άρχισε τις αρχές της δεκαετίας του '90, όταν τα ηνία της κοινότητας πήρε ο Δημήτρης Τσουκαλάς, ένας άνθρωπος που άφησε την Αθήνα για να γυρίσει στο χωριό του και να προσφέρει στη γενέτειρά του. Με ένα διάλειμμα 4 χρόνων, είναι από τότε κοινοτάρχης της Ανάβρας. Η κατάσταση που συνάντησε ήταν απελπιστική. Τα γελάδια, οι χοίροι και τα πρόβατα κυκλοφορούσαν ελεύθερα στο χωριό. Στους χωματόδρομους. Δεν υπήρχε πουθενά άσφαλτος. Το χειμώνα περπατούσες μέσα στη λάσπη, το καλοκαίρι η σκόνη σε έπνιγε.

"Προτεραιότητά μας ήταν η κατασκευή κτηνοτροφικών πάρκων, για να μπει τέλος στην αναρχία που επικρατούσε. Με φως, νερό και σωστή δόμηση, σταβλίζουν τα ζώα τους το χειμώνα. Τους υπόλοιπους μήνες βόσκουν ελεύθερα στα βουνά. Αυτός είναι και ο λόγος που το κρέας τους φημίζεται για την ξεχωριστή γεύση του. Η κτηνοτροφία είναι η πηγή των εισοδημάτων στην Ανάβρα", λέει στο ΕΤ.Κ ο πρόεδρος της κοινότητας. "Ισως εγώ είμαι ο πιο φτωχός του χωριού, αφού η σύνταξη που παίρνω από τη ΔΕΗ, όπου έφυγα με το βαθμό του επιθεωρητή, κυμαίνεται στα 2.500 ευρώ".

Βάσεις ανάπτυξης
Η πρόοδος συνεχίστηκε με την κατασκευή του σφαγείου βιολογικής γραμμής, το μοναδικό δημόσιο στην Ελλάδα, με πιστοποίηση από τη ΔΗΩ. Ετσι μπήκε τάξη και δημιουργήθηκε η βάση για την ανάπτυξη της βιοκτηνοτροφίας, με συνέπεια οι παραγωγοί να κερδίζουν σημαντικά ποσά από τις επιδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης, με χρήματα της οποίας έγιναν οι παραπάνω υποδομές.
Ξύπνιος, σχολαστικός και με όραμα ο πρόεδρος παρακολουθεί ανελλιπώς κάθε κοινοτικό πρόγραμμα και το εκμεταλλεύεται δεόντως. Το μεγαλύτερο επίτευγμά του, όπως λέει ο ίδιος, είναι ότι κατάφερε να αλλάξει τη νοοτροπία των συγχωριανών του. Στην αρχή έφεραν αντιρρήσεις στα σχέδιά του, αλλά με επιμονή και υπομονή τούς έπεισε.
Τώρα τους καλεί να δημιουργήσουν τυποποιητήρια για τα προϊόντα τους, ώστε να ολοκληρωθεί το φάσμα της βιολογικής παραγωγής.
Η Ανάβρα δεν βάσισε την ανάπτυξή της στο κράτος. Ηθελε έσοδα δικά της. Ετσι, πριν από τρία χρόνια ολοκλήρωσε το έργο του αιολικού πάρκου, με τις 20 ανεμογεννήτριες και ανάδοχο την ισπανική εταιρία Gamesa.

Εσοδα
Το ρεύμα το αγοράζει η ΔΕΗ, ενώ η κοινότητα για τη χρήση του χώρου, που της ανήκει, εισπράττει έως και 100.000 ευρώ το χρόνο.
Υπό δημοπράτηση βρίσκεται και η ανάπτυξη υδροηλεκτρικού εργοστασίου, από το νερό των πηγών της Ανάβρας. Από εκεί θα εισπράττονται άλλες 100.000 ευρώ.
Η επιστροφή στις ρίζες είναι μια σταθερή πολιτική για τον κ. Τσουκαλά. Για να ενισχυθεί κι άλλο ο πληθυσμός, έκανε επέκταση του οικισμού και δίνει οικόπεδα σε άστεγους δημότες στο ? της αντικειμενικής τους αξίας και με αποπληρωμή σε 5 δόσεις.

Μετανάστες σε... ορεινό παράδεισο
"Δεν μας λείπει τίποτα. Εγώ, παρόλο που γεννήθηκα στην Αθήνα, ήρθα στο χωριό των γονιών μου, μόλις γνώρισα εδώ, κατά τη διάρκεια των διακοπών, το σύζυγό μου τον Παναγιώτη. Κάναμε τρία παιδιά. Δουλεύουμε με τον άνδρα μου φροντίζοντας τα 100 γελάδια που έχουμε. Πηγαίνουμε γυμναστήριο, πίνουμε τα τσιπουράκια μας στις 5 ταβέρνες του χωριού και αν θέλουμε νυχτερινή ζωή πεταγόμαστε μέχρι τον Δομοκό ή τον Αλμυρό", λέει στον ΕΤ.Κ η Νίκη Μηλιώνη.

Οι ηλικιωμένοι αισθάνονται ασφάλεια με τη μόνιμη παρουσία της αγροτικής γιατρού. Η Ελένη Τριανταφύλλου δέχεται 8 με 9 άτομα καθημερινά στο ιατρείο. Πήγε στην Ανάβρα στις 5 Αυγούστου και για τους επόμενους 9 μήνες που θα μείνει εκεί νιώθει τυχερή που βρέθηκε σε ένα τόσο φιλικό περιβάλλον. Μάλιστα, δεν επιβαρύνεται από την τσέπη της, γιατί μένει σε διαμέρισμα που της παραχώρησε η κοινότητα (όπως και οι τρεις δάσκαλοι).
Ο Αποστόλης Καπέλος και ο Πολύζος Κανατούλης είναι δυο νέοι κτηνοτρόφοι. Παίκτες στην ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού (Α.Ο. ΟΘΡΥΣ), κάθονται στο καφενείο και συζητούν πώς θα αντιμετωπίσουν τον ΔΟΜΟΚΟ, την ισχυρότερη ομάδα της περιοχής. Περηφανεύονται για την προαγωγή στην Α' Ερασιτεχνική, αλλά και για τα επιτεύγματα του χωριού τους. "Να πάτε να δείτε το περιβαλλοντικό πάρκο", μας λένε.
Συναντάμε έναν παράδεισο. Αιωνόβια πλατάνια, σε μια διαδρομή πέντε χιλιομέτρων, με γεφύρια, παιδικές χαρές, πετρόκτιστη διακόσμηση και με τους λαγούς και τα ελάφια να ξεπετάγονται μέσα από τα ξέφωτα, με φόντο τον υδάτινο κόσμο του Ενιππέα (παραπόταμου του Πηνειού).
Eδώ κρατάει ακόμα το έθιμο της δρυστέλας, όπου οι νοικοκυραίοι πλένουν ρούχα και χαλιά με τα ορμητικά νερά των πηγών. Μια περιφραγμένη έκταση, συνολικού εμβαδού 240 στρεμμάτων, που αποτελεί ταυτόχρονα και μουσείο παράδοσης. Αλλη μια ευκαιρία για να εισπράττει η κοινότητα έσοδα, καθώς πολλά σχολεία εκδηλώνουν ενδιαφέρον για επίσκεψη και αναμένεται να μπει συμβολικό εισιτήριο για τα έξοδα συντήρησής του.
Το πλέον μεγαλόπνοο σχέδιο, αυτή την περίοδο, είναι η επικείμενη εγκατάσταση συστήματος τηλεθέρμανσης. Με προϋπολογισμό 1.700.000 ευρώ (από ευρωπαϊκά κονδύλια) και με μελέτη από το ΤΕΙ Κοζάνης η Περιφέρεια έχει πει ήδη το "ναι".
Ενας κεντρικός λέβητας θα τοποθετηθεί στο πάνω μέρος του χωριού και από εκεί θα διοχετεύονται υπόγειοι αγωγοί από τους δρόμους της Ανάβρας με καυτό νερό. Το κάθε σπίτι θα συνδέεται με το σύστημα και θα έχει ολόκληρο το χειμώνα ζεστό νερό και θέρμανση, με μια ελάχιστη επιβάρυνση. Θα λειτουργεί με την καύση βιομάζας (κοπριές των ζώων, ξερά φύλλα, άχυρο κ.ά).

Από το Ecocrete:

http://www.ecocrete.gr/index.php?option=content&task=view&id=5300

Και άλλος επαναστατικός Δήμαρχος

Μία επαναστατική λύση για την αναζωογόνηση του ερειπωμένου ιστορικού της κέντρου βρήκε η μικρή πόλη Σαλέμι της δυτικής Σικελίας, προσφέροντας τις παλιές βίλες στην τιμή του ενός ευρώ (!) με υποχρέωση του αγοραστή να τις ανακαινίσει εντός δύο ετών.

Η ιδέα ανήκει στον δήμαρχο της πόλης Βιτόριο Σγκάρμπι, ο οποίος δηλώνει πεπεισμένος πως αυτή είναι η μοναδική λύση για να αναβιώσει η ιστορική «καρδιά» του Σαλέμι, που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο ποταμούς της Σικελίας.

Τα περισσότερα σπίτια καταστράφηκαν από σεισμική δόνηση που συγκλόνισε την περιοχή προ 40ετίας και έκτοτε οι περισσότεροι κάτοικοι εγκατέλειψαν την περιοχή.

Αυτή τη στιγμή 3.700 σπίτια ανήκουν στο δημοτικό συμβούλιο, τα περισσότερα στην παλιά πόλη, και κινδυνεύουν με κατάρρευση, εξηγεί ο δήμαρχος.

Χρειάζεται μόλις ένα ευρώ για να αγοράσει κάποιος μια βίλα στο Σαλέμι, αλλά υποχρεούται να την ανακαινίσει μέσα σε δύο χρόνια διατηρώντας το αρχιτεκτονικό της στυλ.

Αρχικά ο Βιτόριο Σγκάρμπι προσέφερε τα σπίτια δωρεάν σε κατοίκους του Σαλέμι που συμφώνησαν να προχωρήσουν σε ανακαίνιση.

Μετά, όμως, σκέφθηκε πως θα πρέπει να επεκτείνει την ιδέα και προκειμένου να συγκεντρώσει το ενδιαφέρον προσέφερε το πρώτο σπίτι στον πρόεδρο της Milan Μάσιμο Μοράτι.

Ανάμεσα σε αυτούς που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για την αγορά ενός σπιτιού στο Σαλέμι φαίνεται πως βρίσκεται και ο πρώην σταρ των Genesis, Πίτερ Γκάμπριελ, αναφέρει το BBC.

Πρώην κριτικός τέχνος, που κάποτε αυτοπροσδιοριζόταν ως αναρχικός, ο δήμαρχος Σγκάρμπι είχε διατελέσει σε υψηλή θέση στο ιταλικό υπουργείο Πολιτισμού στην προηγούμενη κυβέρνηση του νυν πρωθυπουργού Σίλβιο Μπερλουσκόνι.

Πηγή: www.in gr

Εθελοντισμός: Ταξίδια για τη δημιουργία ενός καλύτερου κόσμου

Πώς θα σας φαινόταν η ιδέα να ζήσετε για 2-3 εβδομάδες στα βουνά του Περού, στις παραλίες της Ταϊλάνδης, σε κάποιο ελληνικό νησί, στην εξοχή της Βοημίας ή σε κάποια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, μακριά από τις ορδές των τουριστών που σας χαλούσαν το τοπίο στα προηγούμενα ταξίδια σας; Και αν συνδυάζαμε αυτή την εμπειρία με προσφορά βοήθειας σε κοινωνίες και ανθρώπους που την έχουν ανάγκη, νέες γνωριμίες και μηδαμινά έξοδα διαμονής και διατροφής; Ακούγεται σαν ψέμα; Κι όμως, δεν είναι.

Από την πληροφόρηση των επισκεπτών στα Κέντρα Ενημέρωσης της Mom στην Αλόννησο, τη Σκόπελο και την Κίμωλο και τις δράσεις ευαισθητοποίησης του κοινού και περιβαλλοντικής εκπαίδευσης μαθητών του Αρκτούρου, μέχρι τη διδασκαλία Γαλλικών σε παιδιά στο Μαρόκο, την αναστήλωση ιστορικών κτιρίων σε χωριά της Τσεχίας και την περιβαλλοντική εργασία – διαφύλαξη του φυσικού πλούτου σε σπάνιας ομορφιάς Εθνικά Πάρκα της Κόστα Ρίκα, οι επιλογές προγραμμάτων εθελοντικής δράσης είναι πολλές, καλύπτουν διαφορετικούς τομείς και –το κυριότερο– λαμβάνουν χώρα σε αμέτρητα διαφορετικά μέρη του κόσμου.

Αν, λοιπόν, φέτος σκέφτεστε να απαρνηθείτε το πολύωρο άραγμα στην ξαπλώστρα κάποιας κοσμικής παραλίας για να κάνετε κάτι περισσότερο δημιουργικό, ρίξτε μια ματιά στα προγράμματα εθελοντικής εργασίας στα οποία μπορείτε να συμμετέχετε –κέφι και όρεξη να έχετε, και όλα τα άλλα, χρημάτων συμπεριλαμβανομένων, είναι περιττά.

Τα εγχώρια…
MOm

http://www.mom.gr/displayITM1.asp?ITMID=92

Το Πρόγραμμα Ενημέρωσης παραθερίζει από τον Ιούνιο έως και τον Σεπτέμβρη στα Κέντρα Ενημέρωσης της MOm, στην Αλόννησο, την Σκόπελο και την Κίμωλο. Η εθελοντική εργασία διαρκεί δύο βδομάδες, 7 ώρες την ημέρα, και βασικός στόχος είναι η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση των επισκεπτών των Κέντρων. Οι εθελοντές αναλαμβάνουν το κρίσιμο έργο της ενημέρωσης του κοινού για το θαλάσσιο περιβάλλον και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του σπανιότερου είδους φώκιας στον κόσμο. Οι εθελοντές επωμίζονται τα έξοδα μεταφοράς τους από και προς το νησί της προτίμησής τους, ενώ η MOm τους παρέχει τη διαμονή σε πλήρως εξοπλισμένα σπίτια και σε camping, ανάλογα με το νησί της επιλογής τους.

Αρκτούρος

http://www.arcturos.gr/gr/volunteer/

Δράσεις ευαισθητοποίησης του κοινού σε όλη την Ελλάδα, περιβαλλοντική εκπαίδευση σε μαθητές ή ομάδες παιδιών, ραδιοπαρακολούθηση αρκούδας ή λύκου, προστασία φυσικού περιβάλλοντος –π.χ. πυροφύλαξη δασών κατά τους θερινούς μήνες–, συμμετοχή στη λειτουργία του Περιβαλλοντικού Κέντρου του Αρκτούρου στο νομό Φλώρινας είναι τα εθελοντικά προγράμματα της οργάνωσης για την προστασία της άγριας ζωής και του φυσικού περιβάλλοντος. Ως εθελοντής του Αρκτούρου δεν έχετε καμία οικονομική επιβάρυνση, ενώ η διαμονή σας στις περιοχές δράσεις είναι εντελώς δωρεάν. Τα προγράμματα εθελοντικής εργασίας υλοποιούνται εποχιακά (εργασίες πεδίου) ή σε όλη τη διάρκεια του χρόνου (δράσεις ευαισθητοποίησης κοινού).

WWF

http://www.wwf.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=112&Itemid=140

Στη Δαδιά, την Πίνδο, την Κερκίνη, και τη Ζάκυνθο, το WWF διοργανώνει κάθε χρόνο από το 1995 καλοκαιρινά προγράμματα εθελοντικής εργασίας, με στόχο την ευαισθητοποίηση και ενεργοποίηση των νέων για τα θέματα του περιβάλλοντος, την προώθηση της ιδέας του εθελοντισμού, την ενίσχυση της τοπικής οικονομίας, την εμπλοκή της τοπικής κοινωνίας στα προγράμματα πεδίου του WWF Ελλάς και, βέβαια, την παραγωγή έργου. Καθαρισμός παραλιών ή ειδικών περιοχών, διάνοιξη και συντήρηση οικοτουριστικών μονοπατιών, κατασκευή περιφράξεων, κατασκευή τεχνητών φωλιών, ανάδειξη πολιτιστικών στοιχείων, ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού είναι μερικές από τις δράσεις, που ποικίλλουν ανάλογα με την περιοχή και τις ανάγκες της.

Τα προγράμματα υλοποιούνται την περίοδο Ιουλίου-Αυγούστου. Μοναδική προϋπόθεση για να συμμετέχετε είναι να είστε από 18 ως 35 ετών και να έχετε κέφι και όρεξη για δουλειά. Κάθε εθελοντική ομάδα αποτελείται από 15 άτομα (13 εθελοντές και 2 ομαδάρχες). Η ομάδα διαμένει σε προεπιλεγμένους χώρους και φροντίζει για τη διατροφή και την καθαριότητα του χώρου. Η διάρκεια παραμονής είναι 15 μέρες.

* Προγράμματα εθελοντικής εργασίας για νέους 18-25 ετών διοργανώνει και η Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς http://www.neagenia.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=resource&cresrc=814&cnode=1 –οι αιτήσεις, όμως, υποβάλλονται κάθε Μάιο, οπότε οι ενδιαφερόμενοι… κρατάμε όρεξη για του χρόνου.

…Και τα διεθνή
Έλιξ http://www.elix.org.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=102&Itemid=79&PHPSESSID=97d59c139f4239265be52fa94ac8c2f1

Η οργάνωση που μέχρι πρότινος ήταν γνωστή με το όνομα Π.Ε.Ε.Π., σε συνεργασία με ένα μεγάλο αριθμό Δήμων, τοπικών πολιτιστικών και περιβαλλοντικών φορέων, με το Υπουργείο Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, το Υπουργείο Πολιτισμού και τη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς, διοργανώνει από το 1987 προγράμματα εθελοντικής εργασίας και ανταλλαγής νέων στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Τα προγράμματα στα οποία μπορείτε να συμμετάσχετε χωρίζονται σε τρεις μεγάλες κατηγορίες: προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, διαφύλαξη της πολιτιστικής κληρονομιάς και κοινωνική προσφορά. Έτσι, έχετε τη δυνατότητα να επιλέξετε ανάμεσα σε δεντροφυτεύσεις και καθαρισμό βλάστησης, ανακαίνιση παραδοσιακών κτισμάτων και συντήρηση αρχείων και εκθεμάτων ή απασχόληση παιδιών σε ιδρύματα και ψυχολογική υποστήριξη μειονοτικών ομάδων –ανάλογα με τη δραστηριότητα που σας ταιριάζει περισσότερο.

Μερικά μάλιστα από τα προγράμματα συνδυάζουν δύο ή και περισσότερους τομείς δραστηριοτήτων. Τα περισσότερα από αυτά διοργανώνονται κατά την καλοκαιρινή περίοδο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και χειμερινά προγράμματα. Τώρα αν εσείς ονειρεύεστε τα υψίπεδα του Μεξικού, αλλά όλες οι περιγραφές προγραμμάτων μιλάνε για ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις, ρίξτε ξανά μια ματιά τον επόμενο μήνα –τα προγράμματα, και μαζί τους οι χώρες προορισμού, ανανεώνονται διαρκώς.

Το κόστος συμμετοχής σε ένα πρόγραμμα είναι 120 ευρώ, ενώ αν επιθυμείτε να συμμετάσχετε σε περισσότερα του ενός, το κόστος για κάθε επιπλέον πρόγραμμα «πέφτει» στα 80 ευρώ. Περά από αυτό το ποσό και τα έξοδα ταξιδιού –κατά πάσα πιθανότητα αεροπορικά εισιτήρια– δεν είστε υποχρεωμένοι να πληρώσετε τίποτα άλλο. Η διαμονή και η διατροφή καλύπτεται από τον φορέα φιλοξενίας ή την οργάνωση του εξωτερικού που φιλοξενεί το πρόγραμμα και ποικίλλει ανάλογα με αυτό. Μπορεί να φιλοξενηθείτε σε σχολεία, φοιτητικές εστίες, γυμναστήρια ή σκηνές, ενώ, όσον αφορά τη διατροφή, η ετοιμασία των γευμάτων γίνεται ως επί το πλείστον από τους ίδιους τους συμμετέχοντες –βρήκαμε όμως και προγράμματα που παρέχουν 2-3 γεύματα τη μέρα στα εστιατόρια των φοιτητικών εστιών και σε καντίνες.

Το καλαμάκι της ζωής

Περισσότερα από 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι (περίπου το ένα έκτο του παγκόσμιου πληθυσμού) είναι χωρίς πρόσβαση σε ασφαλή παροχή νερού. Από αυτά, περίπου 6.000 παιδιά πεθαίνουν καθημερινά από την κατανάλωση επισφαλούς πόσιμου νερού.

Οι επεμβάσεις για την ασφάλεια του νερού έχουν την δυνατότητα να μετασχηματίσουν τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων ειδικά στις κρίσιμες περιοχές όπως το να εξοντώσουν την ένδεια, να αναβαθμίσουν το περιβάλλον που ζουν, να αναβαθμίσουν την ποιότητα της ζωής τους και να γίνει σωστότερη ανάπτυξη στα παιδιά.

Μέχρι τώρα δεν υπήρχε μεγάλη πιθανότητα να βοηθήσουμε σε αυτό, διότι χρειάζονται πάρα πολλά χρήματα για να φτιαχτούν συστήματα καθαρισμού κοντά σε αυτά τα άτομα σε όλο τον πλανήτη. Απαιτείται ηλεκτρική ενέργεια, σχετικά καθαρό νερό σε ποταμούς και πηγάδια, ανταλλακτικά, εξειδικευμένο προσωπικό, καθαριότητα κλπ.

Παγκόσμια, η πιο θανατηφόρος ασθένεια είναι η διαρροϊκή από τα βακτηρίδια όπως τύφος, χολέρα, τα e. Coli, η σαλμονέλα και πολλά άλλα.

Το LifeStraw (το καλαμάκι της Ζωής) αναπτύχθηκε ως πρακτική απάντηση στα δισεκατομμύρια αυτών των ανθρώπων που είναι ακόμα χωρίς πρόσβαση σε αυτά τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα.

Το LifeStraw είναι μια εφεύρεση που θα μπορούσε να γίνει μια από τις μεγαλύτερες ευκαιρίες για ζωή στην ιστορία της ανθρωπότητας. Είναι 25 εκατ. μακρύ, η διάμετρός του είναι 29 χιλ., έχει πλαστικό φίλτρο σωλήνων, ζυγίζει 140 γραμμάρια, είναι ατομικό, φορητό και κοστίζει μόνο μερικά δολάρια.

Τώρα όμως με το LifeStraw, μπορούν να γλιτώσουν εκατομμύρια ζωές. Κοστίζει ελάχιστα, δεν χρειάζονται ανταλλακτικά για ένα χρόνο περίπου, δεν χρησιμοποιεί ηλεκτρική ενέργεια που είναι δύσκολο να βρεθεί σε περιοχές δύσβατες και του 3^ου Κόσμου, και το μόνο που χρειάζεται για να λειτουργήσει είναι η αναρρόφηση, κάτι που μπορούν να κάνουν και τα μωρά.

Την ίδια στιγμή που κάποιος ρουφάει νερό από το Καλαμάκι της Ζωής, η ρητίνη με βάση το αλογόνο που περιέχει σκοτώνει το 99,9999% των βακτηρίων και το 98,7% των ιών που προκαλούν θανατηφόρες ασθένειες.

Σίγουρα οι εφευρέτες αυτής της συσκευής είναι κάποια άτομα τα οποία θα σώσουν εκατομμύρια συνανθρώπους μας από βέβαιο θάνατο, και γι’ αυτό θα πρέπει να τους πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ μέσα πό την καρδιά μας.

Ο Αστερίας και η γυναίκα

Ένας Αμερικανός, ο οποίος έκανε διακοπές στο Μεξικό, περπατούσε κατά μήκος μιας ερημωμένης ακτής τη δύση του ήλιου. Εκεί που βάδιζε παρατήρησε μια γυναίκα. Όσο την πλησίαζε η γυναίκα φαινόταν να σκύβει προς το έδαφος, να πιάνει κάτι και να το πετά στον ωκεανό.

Γρήγορα ο τουρίστας αντιλήφθηκε ότι η γυναίκα σήκωνε αστερίες που είχαν ξεβραστεί στην ακτή και έναν έναν κάθε φορά τους πετούσε στην θάλασσα.

Ο τουρίστας παραξενεμένος την ρώτησε: «Αναρωτιόμουν τι κάνεις;» Η γυναίκα τον κοίταξε και του είπε: «Πετάω αυτούς τους αστερίες πίσω στον ωκεανό. Γιατί, λόγω της άμπωτης όλοι αυτοί οι αστερίες έχουν ξεβραστεί. Εάν δεν τους πετάξω πίσω στη θάλασσα θα πεθάνουν».

«Καταλαβαίνω» είπε ο τουρίστας, «αλλά υπάρχουν όμως χιλιάδες αστερίες σε αυτή την παραλία. Πως μπορείς να τους σώσεις όλους; Άλλωστε, αυτό το φαινόμενο παρατηρείται σε χιλιάδες παραλίες σε όλη την ακτή. Δε βλέπεις, λοιπόν, ότι η πράξη σου δεν έχει νόημα και δεν κάνει καμιά διαφορά;»

Η γυναίκα χαμογέλασε, έσκυψε, σήκωσε άλλον έναν αστερία και καθώς τον πέταγε πίσω στον ωκεανό είπε:

«Γι’ αυτόν εδώ έκανε διαφορά».

Περιοδικό Φιλάνθρωπος. ‘Ο αστερίας και η γυναίκα’. Από γέφυρες φιλίας – Ινστιτούτο Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

Μεταφορά, από τρίπτυχο Ομάδας Εθελοντών, θεραπευτικού προγράμματος Αριάδνη (ΚΕ.Θ.Ε.Α.)

Σε ισχύ από τις 3 Μαΐου η συνθήκη του ΟΗΕ για τα άτομα με αναπηρία

Ίσα δικαιώματα και ίση πρόσβαση στην εργασία, την εκπαίδευση και την κοινωνική ζωή για 650 εκατομμύρια ανθρώπους με αναπηρία διασφαλίζει η συνθήκη του ΟΗΕ που θα τεθεί σε ισχύ από τις 3 Μαΐου.

Σύμφωνα με την συνθήκη απαγορεύεται κάθε διάκριση στη βάση των αναπηριών για την πρόσληψη και την αμοιβή των ατόμων με αναπηρία ενώ περιλαμβάνει και μέτρα «θετικής δράσης» εκ μέρους των κυβερνήσεων για την πρόσληψη των ατόμων.

Για «ιστορική στιγμή» μιλά η ανακοίνωση που εξέδωσε ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Γκι-Μουν ο οποίος τονίζει ότι ο κόσμος πρέπει να παλέψει «την εγκατάλειψη και τις πρακτικές που παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα των ανθρώπων με αναπηρίες».

Ο Γενικός Γραμματέας υπογραμμίζει ότι η συνθήκη θα είναι ένα ισχυρό όπλο για την άρση των εμποδίων όπως η περιθωριοποίηση και η έλλειψη των ευκαιριών που αντιμετωπίζουν τα άτομα με κινητικές δυσκολίες,

http://www.in.gr/news/article.asp?lngentityid=888397&lngdtrid=245

ΕΕ: Εξετάζει μποϊκοτάζ της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών του Πεκίνου

Εδώ και λίγες ημέρες αυξάνεται η πίεση επί των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων ώστε να σκληρύνουν τη στάση τους απέναντι στο Πεκίνο σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την καταστολή στο Θιβέτ, λιγότερο από πέντε μήνες πριν από την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων στις 8 Αυγούστου. Ο πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί ήταν ο πρώτος ευρωπαίος ηγέτης που δεν απέκλεισε, το ενδεχόμενο ενός μποϊκοτάζ της τελετής, σκληραίνοντας τη στάση της γαλλικής κυβέρνησης, στην οποία προσάπτουν επιείκεια απέναντι στο Πεκίνο ως προς τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ο Πολωνός πρωθυπουργός ανακοίνωσε ότι δεν έχει την πρόθεση να παραστεί στην τελετή έναρξης. «Θα ήταν πολύ θετικό αν κατορθώσουμε να διαμορφώσουμε μια κοινή θέση», δήλωσε από την πλευρά του ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Μπερνάρ Κουσνέρ, ο οποίος θα είναι ο εισηγητής των συνομιλιών των υπουργών Εξωτερικών, προσθέτοντας ωστόσο ότι «δεν πρέπει να προσβάλουμε τους Κινέζους», αλλά να επιδείξουμε «υπομονή, υπομονή, υπομονή» και «να μην έλθουμε σε αντιπαράθεση μαζί τους».

Αυτή τη στιγμή πολλές ευρωπαϊκές χώρες ζητούν από τις κινεζικές αρχές να αρχίσει διάλογο με τον Δαλάι Λάμα.

Ιερά είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα

«Ιερή δεν είναι η Ολυμπιακή Φλόγα, ιερά είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα». Με το σύνθημα αυτό ομάδα Ελλήνων δημοσιογράφων διαμαρτύρεται για τη στάση που τήρησαν οι ελληνικές Αρχές και τα μέσα ενημέρωσης, όσον αφορά στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας για το Θιβέτ κατά τη τελετή Αφής της Ολυμπιακής Φλόγας.

«Κατά την τελετή Αφής της Ολυμπιακής Φλόγας οι Αρχές της δημοκρατικής Ελλάδας ευθυγραμμίστηκαν με την ολοκληρωτική Κίνα. Κινητοποίησαν εντυπωσιακά τον αστυνομικό μηχανισμό για να εμποδίσουν κάθε διαμαρτυρία για την κατάσταση των ελευθεριών στη χώρα αυτή και τη συνεχιζόμενη αιματηρή καταπίεση στο Θιβέτ, προπηλάκισαν ξένους και Έλληνες πολίτες και ανάμεσά τους δημοσιογράφους, οδηγούν σε δίκη τον Ρομπέρ Μενάρ, Γενικό Γραμματέα της διεθνώς γνωστής οργάνωσης Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα που μάχεται αποτελεσματικά για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθερία της πληροφόρησης» αναφέρεται στην ανακοίνωση και προστίθεται:

«Η αλήθεια είναι ότι σε πλήρη αντίθεση με το υποτιθέμενο ολυμπιακό πνεύμα βρίσκονται η ολοκληρωτική Κίνα που καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι ελληνικές αρχές που μετέχουν σε αυτό το φεστιβάλ υποκρισίας, καθώς και η ΕΣΗΕΑ, η οποία όχι μόνο δεν κατήγγειλε τη βία και τη λογοκρισία, αλλά ούτε καν συμπαραστάθηκε στους προπηλακιζόμενους και διωκόμενους συναδέλφους».

Οι υπογράφοντες Έλληνες δημοσιογράφοι δηλώνουν αλληλέγγυοι με τους διωκόμενους ξένους συναδέλφους και δίνουν μαζικό ραντεβού στη δίκη.

Το κείμενο υπογράφουν οι N.Αμανίτης, Β.Βαϊμάκη, Μ.Βασιλάκης, B.Γεωργακοπούλου, Ρ.Γεωργακοπούλου, Δ.Γουσέτης, Π.Δημητρολόπουλος, Δ.Δουλγερίδης, Ηλ.Κανέλλης, Α.Καπράνος, Ε.Κυδωνάκη, Αλ.Κυφιώτη, Μ.Μανιάτης, Μ.Μητσός, Π.Μανδραβέλης, Στρ.Μπαλάσκας, Κ.Ξενάκη, Γ.Παγουλάτος, Αν.Παπαδόπουλος, Τ.Παπαδοπούλου, Μ.Παπαθανασίου, Θ.Παπανδρόπουλος, Ρ.Σωμερίτης, Όλ.Χαραμή, Λ.Χατζηπροδρομίδης.