Η πρώτη σύνοδος του «Καθολικού-Μουσουλμανικού Φόρουμ»

Ξεκίνησε στις 4-11-08 η πρώτη σύνοδος του «Καθολικού-Μουσουλμανικού Φόρουμ» που διοργανώνει το Βατικανό με σκοπό τον διαθρησκευτικό διάλογο. Η συνάντηση θα διαρκέσει έως τις 6 Νοεμβρίου και σε αυτοί θα συμμετέχουν κληρικοί, φιλόσοφοι και ακαδημαϊκοί.

Στην τριήμερη αυτή συνάντηση παίρνουν μέρος 29 καθολικοί και άλλοι τόσοι μουσουλμάνοι κληρικοί, φιλόσοφοι και ακαδημαϊκοί. Στο Βατικανό έφτασαν σουνίτες, σιίτες και σούφι διανοούμενοι, καθώς και θρησκευτικοί εκπρόσωποι των μουσουλμάνων.

Ανάμεσα στα κεντρικά θέματα του πρώτου τριήμερου Φόρουμ είναι «η αγάπη του Θεού, η αγάπη του πλησίον» και «ανθρώπινη αξιοπρέπεια και αμοιβαίος σεβασμός».

«Δεν πρόκειται για μια αρχή, διότι ο διάλογός μας με το Ισλάμ άρχισε πριν χίλια τετρακόσια χρόνια» δήλωσε σε συνέντευξή του ο καρδινάλιος Ζαν Λουί Τουράν. «Είμαστε καταδικασμένοι στο διάλογο και ο σημερινός μπορεί να αποδειχθεί ένας σημαντικός σταθμός» πρόσθεσε.

Οι καθολικοί υψηλόβαθμοι κληρικοί επιμένουν ότι πρέπει να καταδικάζονται και να στιγματίζονται οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, «έτσι ώστε να υπερισχύσει το δίκαιο και όχι η δύναμη του ισχυρότερου».

Ο πρόεδρος της Ένωσης Μουσουλμάνων Κοινωνιολόγων Ανάς Αλ Σαΐκ Αλί τόνισε ότι δεν φτάνει πλέον μόνο η ανοχή. «Πρέπει να καταφέρουμε να δημιουργήσουμε κλίμα πραγματικής, αμοιβαίας εμπιστοσύνης» είπε.

Κατά την ολοκλήρωση των εργασιών της συνάντησης, οι συμμετέχοντες, θα γίνουν δεκτοί από τον Πάπα Βενέδικτο ΙΣτ'.

πηγή: http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=954290

Αμοιβαίο σεβασμό ανάμεσα σε χριστιανούς και μουσουλμάνους ζήτησε ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣτ' ως τρόπος να μειωθεί η ένταση ανάμεσα στις δύο θρησκείες. Ο Πάπας μίλησε στους συμμετέχοντες Καθολικού-Μουσουλμανικού Φόρουμ.

Η θρησκευτική ελευθερία κάθε ατόμου, δήλωσε ο Πάπας, θα πρέπει να προστατεύεται. Τόνισε ακόμα ότι ο θρησκευτικός διωγμός είναι «απαράδεκτος».

«Οι πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες έχουν το χρέος να εξασφαλίζουν την ατομική ελευθερία συνείδησης και την θρησκευτική ελευθερία» δήλωσε ο ποντίφικας την τρίτη και τελευταία ημέρα της πρώτης συνόδου του Φόρουμ.

«Η ελπίδα μου είναι ότι αυτά τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα θα προστατευθούν για τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο» είπε και πρόσθεσε: «Οι διακρίσεις και η βία που βιώνουν ακόμα και σήμερα οι πιστοί σε ολόκληρο τον κόσμο και συχνά οι βίαιοι διωγμοί που υφίστανται αποτελούν απαράδεκτες και αδικαιολόγητες πράξεις».

Σε ανακοίνωση που εξέδωσαν οι 29 Καθολικοί και οι 29 Μουσουλμάνοι λόγιοι που συμμετείχαν στην πρώτη σύνοδο του Φόρουμ, υποσχέθηκαν να πολεμήσουν τη βία και την τρομοκρατία, ειδικά εάν αυτή γίνεται στο όνομα του Θεού.

Στην ανακοίνωσή τους οι συμμετέχοντες ζητούσαν επίσης τον σεβασμό των θρησκευτικών μειονοτήτων.

Το 2006 δηλώσεις του Πάπα Βενέδικτου ΙΣτ' για το Ισλάμ και τις σχέσεις της θρησκείας αυτής με τη βία και τον Ιερό Πόλεμο (τζιχάντ), είχαν προκαλέσει τις έντονες αντιδράσεις του μουσουλμανικού κόσμου.

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=955239&lngDtrID=245

Ο Οικολογικός Θρίαμβος μιας αυτο-οργανωμένης Κοινότητας

Στις δυτικές πλαγιές της Οθρυος, σε υψόμετρο 1.000 μέτρων και σε απόσταση 40 χιλιομέτρων από την κοντινότερη κωμόπολη (τον Αλμυρό), οι 700 κάτοικοι, όλοι τους κτηνοτρόφοι, απολαμβάνουν εισοδήματα από 30 έως 100 χιλιάδες ευρώ και μια ποιότητα ζωής που μπορεί να συγκριθεί μόνο με την πλούσια Ελβετία. Εδώ ο κόσμος δεν φεύγει προς τα αστικά κέντρα, αλλά επιστρέφει στο χωριό του.
Με ποσοστό ανεργίας στο μηδέν και με μέσο όρο ηλικίας τα 40 έτη, ο πληθυσμός διπλασιάστηκε μέσα στα τελευταία 15 χρόνια.

Οι υποδομές του υποδειγματικές: Το αιολικό πάρκο, που δίνει έσοδα 100.000 ευρώ ετησίως στην κοινότητα, τα τρία υπερσύγχρονα κτηνοτροφικά πάρκα που στεγάζουν το χειμώνα (όταν η Ανάβρα αποκλείεται από τα χιόνια) 25.000 ζώα, το πρότυπο σφαγείο, που θυμίζει χειρουργείο, το διώροφο πάρκινγκ των 60 θέσεων, το γυμναστήριο με τα τελευταίας τεχνολογίας μηχανήματα, τα γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ, το λαογραφικό μουσείο και φυσικά το περιβαλλοντικό-πολιτιστικό πάρκο, έκτασης 240 στρεμμάτων.

Η κοινωνική μέριμνα κατέχει πρώτιστη θέση: νηπιαγωγείο και δημοτικό του "κουτιού", αγροτικό ιατρείο (πάντοτε στελεχωμένο), δωρεάν στέγαση για τους δασκάλους και τους γιατρούς, "Βοήθεια στο σπίτι", σχεδιασμός για γηροκομείο, ακόμα και για πισίνα!

Πoιο είναι άραγε το μυστικό της επιτυχίας; Πώς μια μειονεκτική περιοχή κατάφερε το "θαύμα";

Η μάχη με τη μιζέρια άρχισε τις αρχές της δεκαετίας του '90, όταν τα ηνία της κοινότητας πήρε ο Δημήτρης Τσουκαλάς, ένας άνθρωπος που άφησε την Αθήνα για να γυρίσει στο χωριό του και να προσφέρει στη γενέτειρά του. Με ένα διάλειμμα 4 χρόνων, είναι από τότε κοινοτάρχης της Ανάβρας. Η κατάσταση που συνάντησε ήταν απελπιστική. Τα γελάδια, οι χοίροι και τα πρόβατα κυκλοφορούσαν ελεύθερα στο χωριό. Στους χωματόδρομους. Δεν υπήρχε πουθενά άσφαλτος. Το χειμώνα περπατούσες μέσα στη λάσπη, το καλοκαίρι η σκόνη σε έπνιγε.

"Προτεραιότητά μας ήταν η κατασκευή κτηνοτροφικών πάρκων, για να μπει τέλος στην αναρχία που επικρατούσε. Με φως, νερό και σωστή δόμηση, σταβλίζουν τα ζώα τους το χειμώνα. Τους υπόλοιπους μήνες βόσκουν ελεύθερα στα βουνά. Αυτός είναι και ο λόγος που το κρέας τους φημίζεται για την ξεχωριστή γεύση του. Η κτηνοτροφία είναι η πηγή των εισοδημάτων στην Ανάβρα", λέει στο ΕΤ.Κ ο πρόεδρος της κοινότητας. "Ισως εγώ είμαι ο πιο φτωχός του χωριού, αφού η σύνταξη που παίρνω από τη ΔΕΗ, όπου έφυγα με το βαθμό του επιθεωρητή, κυμαίνεται στα 2.500 ευρώ".

Βάσεις ανάπτυξης
Η πρόοδος συνεχίστηκε με την κατασκευή του σφαγείου βιολογικής γραμμής, το μοναδικό δημόσιο στην Ελλάδα, με πιστοποίηση από τη ΔΗΩ. Ετσι μπήκε τάξη και δημιουργήθηκε η βάση για την ανάπτυξη της βιοκτηνοτροφίας, με συνέπεια οι παραγωγοί να κερδίζουν σημαντικά ποσά από τις επιδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης, με χρήματα της οποίας έγιναν οι παραπάνω υποδομές.
Ξύπνιος, σχολαστικός και με όραμα ο πρόεδρος παρακολουθεί ανελλιπώς κάθε κοινοτικό πρόγραμμα και το εκμεταλλεύεται δεόντως. Το μεγαλύτερο επίτευγμά του, όπως λέει ο ίδιος, είναι ότι κατάφερε να αλλάξει τη νοοτροπία των συγχωριανών του. Στην αρχή έφεραν αντιρρήσεις στα σχέδιά του, αλλά με επιμονή και υπομονή τούς έπεισε.
Τώρα τους καλεί να δημιουργήσουν τυποποιητήρια για τα προϊόντα τους, ώστε να ολοκληρωθεί το φάσμα της βιολογικής παραγωγής.
Η Ανάβρα δεν βάσισε την ανάπτυξή της στο κράτος. Ηθελε έσοδα δικά της. Ετσι, πριν από τρία χρόνια ολοκλήρωσε το έργο του αιολικού πάρκου, με τις 20 ανεμογεννήτριες και ανάδοχο την ισπανική εταιρία Gamesa.

Εσοδα
Το ρεύμα το αγοράζει η ΔΕΗ, ενώ η κοινότητα για τη χρήση του χώρου, που της ανήκει, εισπράττει έως και 100.000 ευρώ το χρόνο.
Υπό δημοπράτηση βρίσκεται και η ανάπτυξη υδροηλεκτρικού εργοστασίου, από το νερό των πηγών της Ανάβρας. Από εκεί θα εισπράττονται άλλες 100.000 ευρώ.
Η επιστροφή στις ρίζες είναι μια σταθερή πολιτική για τον κ. Τσουκαλά. Για να ενισχυθεί κι άλλο ο πληθυσμός, έκανε επέκταση του οικισμού και δίνει οικόπεδα σε άστεγους δημότες στο ? της αντικειμενικής τους αξίας και με αποπληρωμή σε 5 δόσεις.

Μετανάστες σε... ορεινό παράδεισο
"Δεν μας λείπει τίποτα. Εγώ, παρόλο που γεννήθηκα στην Αθήνα, ήρθα στο χωριό των γονιών μου, μόλις γνώρισα εδώ, κατά τη διάρκεια των διακοπών, το σύζυγό μου τον Παναγιώτη. Κάναμε τρία παιδιά. Δουλεύουμε με τον άνδρα μου φροντίζοντας τα 100 γελάδια που έχουμε. Πηγαίνουμε γυμναστήριο, πίνουμε τα τσιπουράκια μας στις 5 ταβέρνες του χωριού και αν θέλουμε νυχτερινή ζωή πεταγόμαστε μέχρι τον Δομοκό ή τον Αλμυρό", λέει στον ΕΤ.Κ η Νίκη Μηλιώνη.

Οι ηλικιωμένοι αισθάνονται ασφάλεια με τη μόνιμη παρουσία της αγροτικής γιατρού. Η Ελένη Τριανταφύλλου δέχεται 8 με 9 άτομα καθημερινά στο ιατρείο. Πήγε στην Ανάβρα στις 5 Αυγούστου και για τους επόμενους 9 μήνες που θα μείνει εκεί νιώθει τυχερή που βρέθηκε σε ένα τόσο φιλικό περιβάλλον. Μάλιστα, δεν επιβαρύνεται από την τσέπη της, γιατί μένει σε διαμέρισμα που της παραχώρησε η κοινότητα (όπως και οι τρεις δάσκαλοι).
Ο Αποστόλης Καπέλος και ο Πολύζος Κανατούλης είναι δυο νέοι κτηνοτρόφοι. Παίκτες στην ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού (Α.Ο. ΟΘΡΥΣ), κάθονται στο καφενείο και συζητούν πώς θα αντιμετωπίσουν τον ΔΟΜΟΚΟ, την ισχυρότερη ομάδα της περιοχής. Περηφανεύονται για την προαγωγή στην Α' Ερασιτεχνική, αλλά και για τα επιτεύγματα του χωριού τους. "Να πάτε να δείτε το περιβαλλοντικό πάρκο", μας λένε.
Συναντάμε έναν παράδεισο. Αιωνόβια πλατάνια, σε μια διαδρομή πέντε χιλιομέτρων, με γεφύρια, παιδικές χαρές, πετρόκτιστη διακόσμηση και με τους λαγούς και τα ελάφια να ξεπετάγονται μέσα από τα ξέφωτα, με φόντο τον υδάτινο κόσμο του Ενιππέα (παραπόταμου του Πηνειού).
Eδώ κρατάει ακόμα το έθιμο της δρυστέλας, όπου οι νοικοκυραίοι πλένουν ρούχα και χαλιά με τα ορμητικά νερά των πηγών. Μια περιφραγμένη έκταση, συνολικού εμβαδού 240 στρεμμάτων, που αποτελεί ταυτόχρονα και μουσείο παράδοσης. Αλλη μια ευκαιρία για να εισπράττει η κοινότητα έσοδα, καθώς πολλά σχολεία εκδηλώνουν ενδιαφέρον για επίσκεψη και αναμένεται να μπει συμβολικό εισιτήριο για τα έξοδα συντήρησής του.
Το πλέον μεγαλόπνοο σχέδιο, αυτή την περίοδο, είναι η επικείμενη εγκατάσταση συστήματος τηλεθέρμανσης. Με προϋπολογισμό 1.700.000 ευρώ (από ευρωπαϊκά κονδύλια) και με μελέτη από το ΤΕΙ Κοζάνης η Περιφέρεια έχει πει ήδη το "ναι".
Ενας κεντρικός λέβητας θα τοποθετηθεί στο πάνω μέρος του χωριού και από εκεί θα διοχετεύονται υπόγειοι αγωγοί από τους δρόμους της Ανάβρας με καυτό νερό. Το κάθε σπίτι θα συνδέεται με το σύστημα και θα έχει ολόκληρο το χειμώνα ζεστό νερό και θέρμανση, με μια ελάχιστη επιβάρυνση. Θα λειτουργεί με την καύση βιομάζας (κοπριές των ζώων, ξερά φύλλα, άχυρο κ.ά).

Από το Ecocrete:

http://www.ecocrete.gr/index.php?option=content&task=view&id=5300

Και άλλος επαναστατικός Δήμαρχος

Μία επαναστατική λύση για την αναζωογόνηση του ερειπωμένου ιστορικού της κέντρου βρήκε η μικρή πόλη Σαλέμι της δυτικής Σικελίας, προσφέροντας τις παλιές βίλες στην τιμή του ενός ευρώ (!) με υποχρέωση του αγοραστή να τις ανακαινίσει εντός δύο ετών.

Η ιδέα ανήκει στον δήμαρχο της πόλης Βιτόριο Σγκάρμπι, ο οποίος δηλώνει πεπεισμένος πως αυτή είναι η μοναδική λύση για να αναβιώσει η ιστορική «καρδιά» του Σαλέμι, που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο ποταμούς της Σικελίας.

Τα περισσότερα σπίτια καταστράφηκαν από σεισμική δόνηση που συγκλόνισε την περιοχή προ 40ετίας και έκτοτε οι περισσότεροι κάτοικοι εγκατέλειψαν την περιοχή.

Αυτή τη στιγμή 3.700 σπίτια ανήκουν στο δημοτικό συμβούλιο, τα περισσότερα στην παλιά πόλη, και κινδυνεύουν με κατάρρευση, εξηγεί ο δήμαρχος.

Χρειάζεται μόλις ένα ευρώ για να αγοράσει κάποιος μια βίλα στο Σαλέμι, αλλά υποχρεούται να την ανακαινίσει μέσα σε δύο χρόνια διατηρώντας το αρχιτεκτονικό της στυλ.

Αρχικά ο Βιτόριο Σγκάρμπι προσέφερε τα σπίτια δωρεάν σε κατοίκους του Σαλέμι που συμφώνησαν να προχωρήσουν σε ανακαίνιση.

Μετά, όμως, σκέφθηκε πως θα πρέπει να επεκτείνει την ιδέα και προκειμένου να συγκεντρώσει το ενδιαφέρον προσέφερε το πρώτο σπίτι στον πρόεδρο της Milan Μάσιμο Μοράτι.

Ανάμεσα σε αυτούς που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για την αγορά ενός σπιτιού στο Σαλέμι φαίνεται πως βρίσκεται και ο πρώην σταρ των Genesis, Πίτερ Γκάμπριελ, αναφέρει το BBC.

Πρώην κριτικός τέχνος, που κάποτε αυτοπροσδιοριζόταν ως αναρχικός, ο δήμαρχος Σγκάρμπι είχε διατελέσει σε υψηλή θέση στο ιταλικό υπουργείο Πολιτισμού στην προηγούμενη κυβέρνηση του νυν πρωθυπουργού Σίλβιο Μπερλουσκόνι.

Πηγή: www.in gr

Εθελοντισμός: Ταξίδια για τη δημιουργία ενός καλύτερου κόσμου

Πώς θα σας φαινόταν η ιδέα να ζήσετε για 2-3 εβδομάδες στα βουνά του Περού, στις παραλίες της Ταϊλάνδης, σε κάποιο ελληνικό νησί, στην εξοχή της Βοημίας ή σε κάποια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, μακριά από τις ορδές των τουριστών που σας χαλούσαν το τοπίο στα προηγούμενα ταξίδια σας; Και αν συνδυάζαμε αυτή την εμπειρία με προσφορά βοήθειας σε κοινωνίες και ανθρώπους που την έχουν ανάγκη, νέες γνωριμίες και μηδαμινά έξοδα διαμονής και διατροφής; Ακούγεται σαν ψέμα; Κι όμως, δεν είναι.

Από την πληροφόρηση των επισκεπτών στα Κέντρα Ενημέρωσης της Mom στην Αλόννησο, τη Σκόπελο και την Κίμωλο και τις δράσεις ευαισθητοποίησης του κοινού και περιβαλλοντικής εκπαίδευσης μαθητών του Αρκτούρου, μέχρι τη διδασκαλία Γαλλικών σε παιδιά στο Μαρόκο, την αναστήλωση ιστορικών κτιρίων σε χωριά της Τσεχίας και την περιβαλλοντική εργασία – διαφύλαξη του φυσικού πλούτου σε σπάνιας ομορφιάς Εθνικά Πάρκα της Κόστα Ρίκα, οι επιλογές προγραμμάτων εθελοντικής δράσης είναι πολλές, καλύπτουν διαφορετικούς τομείς και –το κυριότερο– λαμβάνουν χώρα σε αμέτρητα διαφορετικά μέρη του κόσμου.

Αν, λοιπόν, φέτος σκέφτεστε να απαρνηθείτε το πολύωρο άραγμα στην ξαπλώστρα κάποιας κοσμικής παραλίας για να κάνετε κάτι περισσότερο δημιουργικό, ρίξτε μια ματιά στα προγράμματα εθελοντικής εργασίας στα οποία μπορείτε να συμμετέχετε –κέφι και όρεξη να έχετε, και όλα τα άλλα, χρημάτων συμπεριλαμβανομένων, είναι περιττά.

Τα εγχώρια…
MOm

http://www.mom.gr/displayITM1.asp?ITMID=92

Το Πρόγραμμα Ενημέρωσης παραθερίζει από τον Ιούνιο έως και τον Σεπτέμβρη στα Κέντρα Ενημέρωσης της MOm, στην Αλόννησο, την Σκόπελο και την Κίμωλο. Η εθελοντική εργασία διαρκεί δύο βδομάδες, 7 ώρες την ημέρα, και βασικός στόχος είναι η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση των επισκεπτών των Κέντρων. Οι εθελοντές αναλαμβάνουν το κρίσιμο έργο της ενημέρωσης του κοινού για το θαλάσσιο περιβάλλον και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του σπανιότερου είδους φώκιας στον κόσμο. Οι εθελοντές επωμίζονται τα έξοδα μεταφοράς τους από και προς το νησί της προτίμησής τους, ενώ η MOm τους παρέχει τη διαμονή σε πλήρως εξοπλισμένα σπίτια και σε camping, ανάλογα με το νησί της επιλογής τους.

Αρκτούρος

http://www.arcturos.gr/gr/volunteer/

Δράσεις ευαισθητοποίησης του κοινού σε όλη την Ελλάδα, περιβαλλοντική εκπαίδευση σε μαθητές ή ομάδες παιδιών, ραδιοπαρακολούθηση αρκούδας ή λύκου, προστασία φυσικού περιβάλλοντος –π.χ. πυροφύλαξη δασών κατά τους θερινούς μήνες–, συμμετοχή στη λειτουργία του Περιβαλλοντικού Κέντρου του Αρκτούρου στο νομό Φλώρινας είναι τα εθελοντικά προγράμματα της οργάνωσης για την προστασία της άγριας ζωής και του φυσικού περιβάλλοντος. Ως εθελοντής του Αρκτούρου δεν έχετε καμία οικονομική επιβάρυνση, ενώ η διαμονή σας στις περιοχές δράσεις είναι εντελώς δωρεάν. Τα προγράμματα εθελοντικής εργασίας υλοποιούνται εποχιακά (εργασίες πεδίου) ή σε όλη τη διάρκεια του χρόνου (δράσεις ευαισθητοποίησης κοινού).

WWF

http://www.wwf.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=112&Itemid=140

Στη Δαδιά, την Πίνδο, την Κερκίνη, και τη Ζάκυνθο, το WWF διοργανώνει κάθε χρόνο από το 1995 καλοκαιρινά προγράμματα εθελοντικής εργασίας, με στόχο την ευαισθητοποίηση και ενεργοποίηση των νέων για τα θέματα του περιβάλλοντος, την προώθηση της ιδέας του εθελοντισμού, την ενίσχυση της τοπικής οικονομίας, την εμπλοκή της τοπικής κοινωνίας στα προγράμματα πεδίου του WWF Ελλάς και, βέβαια, την παραγωγή έργου. Καθαρισμός παραλιών ή ειδικών περιοχών, διάνοιξη και συντήρηση οικοτουριστικών μονοπατιών, κατασκευή περιφράξεων, κατασκευή τεχνητών φωλιών, ανάδειξη πολιτιστικών στοιχείων, ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού είναι μερικές από τις δράσεις, που ποικίλλουν ανάλογα με την περιοχή και τις ανάγκες της.

Τα προγράμματα υλοποιούνται την περίοδο Ιουλίου-Αυγούστου. Μοναδική προϋπόθεση για να συμμετέχετε είναι να είστε από 18 ως 35 ετών και να έχετε κέφι και όρεξη για δουλειά. Κάθε εθελοντική ομάδα αποτελείται από 15 άτομα (13 εθελοντές και 2 ομαδάρχες). Η ομάδα διαμένει σε προεπιλεγμένους χώρους και φροντίζει για τη διατροφή και την καθαριότητα του χώρου. Η διάρκεια παραμονής είναι 15 μέρες.

* Προγράμματα εθελοντικής εργασίας για νέους 18-25 ετών διοργανώνει και η Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς http://www.neagenia.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=resource&cresrc=814&cnode=1 –οι αιτήσεις, όμως, υποβάλλονται κάθε Μάιο, οπότε οι ενδιαφερόμενοι… κρατάμε όρεξη για του χρόνου.

…Και τα διεθνή
Έλιξ http://www.elix.org.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=102&Itemid=79&PHPSESSID=97d59c139f4239265be52fa94ac8c2f1

Η οργάνωση που μέχρι πρότινος ήταν γνωστή με το όνομα Π.Ε.Ε.Π., σε συνεργασία με ένα μεγάλο αριθμό Δήμων, τοπικών πολιτιστικών και περιβαλλοντικών φορέων, με το Υπουργείο Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, το Υπουργείο Πολιτισμού και τη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς, διοργανώνει από το 1987 προγράμματα εθελοντικής εργασίας και ανταλλαγής νέων στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Τα προγράμματα στα οποία μπορείτε να συμμετάσχετε χωρίζονται σε τρεις μεγάλες κατηγορίες: προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, διαφύλαξη της πολιτιστικής κληρονομιάς και κοινωνική προσφορά. Έτσι, έχετε τη δυνατότητα να επιλέξετε ανάμεσα σε δεντροφυτεύσεις και καθαρισμό βλάστησης, ανακαίνιση παραδοσιακών κτισμάτων και συντήρηση αρχείων και εκθεμάτων ή απασχόληση παιδιών σε ιδρύματα και ψυχολογική υποστήριξη μειονοτικών ομάδων –ανάλογα με τη δραστηριότητα που σας ταιριάζει περισσότερο.

Μερικά μάλιστα από τα προγράμματα συνδυάζουν δύο ή και περισσότερους τομείς δραστηριοτήτων. Τα περισσότερα από αυτά διοργανώνονται κατά την καλοκαιρινή περίοδο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και χειμερινά προγράμματα. Τώρα αν εσείς ονειρεύεστε τα υψίπεδα του Μεξικού, αλλά όλες οι περιγραφές προγραμμάτων μιλάνε για ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις, ρίξτε ξανά μια ματιά τον επόμενο μήνα –τα προγράμματα, και μαζί τους οι χώρες προορισμού, ανανεώνονται διαρκώς.

Το κόστος συμμετοχής σε ένα πρόγραμμα είναι 120 ευρώ, ενώ αν επιθυμείτε να συμμετάσχετε σε περισσότερα του ενός, το κόστος για κάθε επιπλέον πρόγραμμα «πέφτει» στα 80 ευρώ. Περά από αυτό το ποσό και τα έξοδα ταξιδιού –κατά πάσα πιθανότητα αεροπορικά εισιτήρια– δεν είστε υποχρεωμένοι να πληρώσετε τίποτα άλλο. Η διαμονή και η διατροφή καλύπτεται από τον φορέα φιλοξενίας ή την οργάνωση του εξωτερικού που φιλοξενεί το πρόγραμμα και ποικίλλει ανάλογα με αυτό. Μπορεί να φιλοξενηθείτε σε σχολεία, φοιτητικές εστίες, γυμναστήρια ή σκηνές, ενώ, όσον αφορά τη διατροφή, η ετοιμασία των γευμάτων γίνεται ως επί το πλείστον από τους ίδιους τους συμμετέχοντες –βρήκαμε όμως και προγράμματα που παρέχουν 2-3 γεύματα τη μέρα στα εστιατόρια των φοιτητικών εστιών και σε καντίνες.

Το καλαμάκι της ζωής

Περισσότερα από 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι (περίπου το ένα έκτο του παγκόσμιου πληθυσμού) είναι χωρίς πρόσβαση σε ασφαλή παροχή νερού. Από αυτά, περίπου 6.000 παιδιά πεθαίνουν καθημερινά από την κατανάλωση επισφαλούς πόσιμου νερού.

Οι επεμβάσεις για την ασφάλεια του νερού έχουν την δυνατότητα να μετασχηματίσουν τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων ειδικά στις κρίσιμες περιοχές όπως το να εξοντώσουν την ένδεια, να αναβαθμίσουν το περιβάλλον που ζουν, να αναβαθμίσουν την ποιότητα της ζωής τους και να γίνει σωστότερη ανάπτυξη στα παιδιά.

Μέχρι τώρα δεν υπήρχε μεγάλη πιθανότητα να βοηθήσουμε σε αυτό, διότι χρειάζονται πάρα πολλά χρήματα για να φτιαχτούν συστήματα καθαρισμού κοντά σε αυτά τα άτομα σε όλο τον πλανήτη. Απαιτείται ηλεκτρική ενέργεια, σχετικά καθαρό νερό σε ποταμούς και πηγάδια, ανταλλακτικά, εξειδικευμένο προσωπικό, καθαριότητα κλπ.

Παγκόσμια, η πιο θανατηφόρος ασθένεια είναι η διαρροϊκή από τα βακτηρίδια όπως τύφος, χολέρα, τα e. Coli, η σαλμονέλα και πολλά άλλα.

Το LifeStraw (το καλαμάκι της Ζωής) αναπτύχθηκε ως πρακτική απάντηση στα δισεκατομμύρια αυτών των ανθρώπων που είναι ακόμα χωρίς πρόσβαση σε αυτά τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα.

Το LifeStraw είναι μια εφεύρεση που θα μπορούσε να γίνει μια από τις μεγαλύτερες ευκαιρίες για ζωή στην ιστορία της ανθρωπότητας. Είναι 25 εκατ. μακρύ, η διάμετρός του είναι 29 χιλ., έχει πλαστικό φίλτρο σωλήνων, ζυγίζει 140 γραμμάρια, είναι ατομικό, φορητό και κοστίζει μόνο μερικά δολάρια.

Τώρα όμως με το LifeStraw, μπορούν να γλιτώσουν εκατομμύρια ζωές. Κοστίζει ελάχιστα, δεν χρειάζονται ανταλλακτικά για ένα χρόνο περίπου, δεν χρησιμοποιεί ηλεκτρική ενέργεια που είναι δύσκολο να βρεθεί σε περιοχές δύσβατες και του 3^ου Κόσμου, και το μόνο που χρειάζεται για να λειτουργήσει είναι η αναρρόφηση, κάτι που μπορούν να κάνουν και τα μωρά.

Την ίδια στιγμή που κάποιος ρουφάει νερό από το Καλαμάκι της Ζωής, η ρητίνη με βάση το αλογόνο που περιέχει σκοτώνει το 99,9999% των βακτηρίων και το 98,7% των ιών που προκαλούν θανατηφόρες ασθένειες.

Σίγουρα οι εφευρέτες αυτής της συσκευής είναι κάποια άτομα τα οποία θα σώσουν εκατομμύρια συνανθρώπους μας από βέβαιο θάνατο, και γι’ αυτό θα πρέπει να τους πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ μέσα πό την καρδιά μας.

Ο Αστερίας και η γυναίκα

Ένας Αμερικανός, ο οποίος έκανε διακοπές στο Μεξικό, περπατούσε κατά μήκος μιας ερημωμένης ακτής τη δύση του ήλιου. Εκεί που βάδιζε παρατήρησε μια γυναίκα. Όσο την πλησίαζε η γυναίκα φαινόταν να σκύβει προς το έδαφος, να πιάνει κάτι και να το πετά στον ωκεανό.

Γρήγορα ο τουρίστας αντιλήφθηκε ότι η γυναίκα σήκωνε αστερίες που είχαν ξεβραστεί στην ακτή και έναν έναν κάθε φορά τους πετούσε στην θάλασσα.

Ο τουρίστας παραξενεμένος την ρώτησε: «Αναρωτιόμουν τι κάνεις;» Η γυναίκα τον κοίταξε και του είπε: «Πετάω αυτούς τους αστερίες πίσω στον ωκεανό. Γιατί, λόγω της άμπωτης όλοι αυτοί οι αστερίες έχουν ξεβραστεί. Εάν δεν τους πετάξω πίσω στη θάλασσα θα πεθάνουν».

«Καταλαβαίνω» είπε ο τουρίστας, «αλλά υπάρχουν όμως χιλιάδες αστερίες σε αυτή την παραλία. Πως μπορείς να τους σώσεις όλους; Άλλωστε, αυτό το φαινόμενο παρατηρείται σε χιλιάδες παραλίες σε όλη την ακτή. Δε βλέπεις, λοιπόν, ότι η πράξη σου δεν έχει νόημα και δεν κάνει καμιά διαφορά;»

Η γυναίκα χαμογέλασε, έσκυψε, σήκωσε άλλον έναν αστερία και καθώς τον πέταγε πίσω στον ωκεανό είπε:

«Γι’ αυτόν εδώ έκανε διαφορά».

Περιοδικό Φιλάνθρωπος. ‘Ο αστερίας και η γυναίκα’. Από γέφυρες φιλίας – Ινστιτούτο Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

Μεταφορά, από τρίπτυχο Ομάδας Εθελοντών, θεραπευτικού προγράμματος Αριάδνη (ΚΕ.Θ.Ε.Α.)

Σε ισχύ από τις 3 Μαΐου η συνθήκη του ΟΗΕ για τα άτομα με αναπηρία

Ίσα δικαιώματα και ίση πρόσβαση στην εργασία, την εκπαίδευση και την κοινωνική ζωή για 650 εκατομμύρια ανθρώπους με αναπηρία διασφαλίζει η συνθήκη του ΟΗΕ που θα τεθεί σε ισχύ από τις 3 Μαΐου.

Σύμφωνα με την συνθήκη απαγορεύεται κάθε διάκριση στη βάση των αναπηριών για την πρόσληψη και την αμοιβή των ατόμων με αναπηρία ενώ περιλαμβάνει και μέτρα «θετικής δράσης» εκ μέρους των κυβερνήσεων για την πρόσληψη των ατόμων.

Για «ιστορική στιγμή» μιλά η ανακοίνωση που εξέδωσε ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Γκι-Μουν ο οποίος τονίζει ότι ο κόσμος πρέπει να παλέψει «την εγκατάλειψη και τις πρακτικές που παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα των ανθρώπων με αναπηρίες».

Ο Γενικός Γραμματέας υπογραμμίζει ότι η συνθήκη θα είναι ένα ισχυρό όπλο για την άρση των εμποδίων όπως η περιθωριοποίηση και η έλλειψη των ευκαιριών που αντιμετωπίζουν τα άτομα με κινητικές δυσκολίες,

http://www.in.gr/news/article.asp?lngentityid=888397&lngdtrid=245

ΕΕ: Εξετάζει μποϊκοτάζ της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών του Πεκίνου

Εδώ και λίγες ημέρες αυξάνεται η πίεση επί των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων ώστε να σκληρύνουν τη στάση τους απέναντι στο Πεκίνο σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την καταστολή στο Θιβέτ, λιγότερο από πέντε μήνες πριν από την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων στις 8 Αυγούστου. Ο πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί ήταν ο πρώτος ευρωπαίος ηγέτης που δεν απέκλεισε, το ενδεχόμενο ενός μποϊκοτάζ της τελετής, σκληραίνοντας τη στάση της γαλλικής κυβέρνησης, στην οποία προσάπτουν επιείκεια απέναντι στο Πεκίνο ως προς τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ο Πολωνός πρωθυπουργός ανακοίνωσε ότι δεν έχει την πρόθεση να παραστεί στην τελετή έναρξης. «Θα ήταν πολύ θετικό αν κατορθώσουμε να διαμορφώσουμε μια κοινή θέση», δήλωσε από την πλευρά του ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Μπερνάρ Κουσνέρ, ο οποίος θα είναι ο εισηγητής των συνομιλιών των υπουργών Εξωτερικών, προσθέτοντας ωστόσο ότι «δεν πρέπει να προσβάλουμε τους Κινέζους», αλλά να επιδείξουμε «υπομονή, υπομονή, υπομονή» και «να μην έλθουμε σε αντιπαράθεση μαζί τους».

Αυτή τη στιγμή πολλές ευρωπαϊκές χώρες ζητούν από τις κινεζικές αρχές να αρχίσει διάλογο με τον Δαλάι Λάμα.

Ιερά είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα

«Ιερή δεν είναι η Ολυμπιακή Φλόγα, ιερά είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα». Με το σύνθημα αυτό ομάδα Ελλήνων δημοσιογράφων διαμαρτύρεται για τη στάση που τήρησαν οι ελληνικές Αρχές και τα μέσα ενημέρωσης, όσον αφορά στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας για το Θιβέτ κατά τη τελετή Αφής της Ολυμπιακής Φλόγας.

«Κατά την τελετή Αφής της Ολυμπιακής Φλόγας οι Αρχές της δημοκρατικής Ελλάδας ευθυγραμμίστηκαν με την ολοκληρωτική Κίνα. Κινητοποίησαν εντυπωσιακά τον αστυνομικό μηχανισμό για να εμποδίσουν κάθε διαμαρτυρία για την κατάσταση των ελευθεριών στη χώρα αυτή και τη συνεχιζόμενη αιματηρή καταπίεση στο Θιβέτ, προπηλάκισαν ξένους και Έλληνες πολίτες και ανάμεσά τους δημοσιογράφους, οδηγούν σε δίκη τον Ρομπέρ Μενάρ, Γενικό Γραμματέα της διεθνώς γνωστής οργάνωσης Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα που μάχεται αποτελεσματικά για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθερία της πληροφόρησης» αναφέρεται στην ανακοίνωση και προστίθεται:

«Η αλήθεια είναι ότι σε πλήρη αντίθεση με το υποτιθέμενο ολυμπιακό πνεύμα βρίσκονται η ολοκληρωτική Κίνα που καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι ελληνικές αρχές που μετέχουν σε αυτό το φεστιβάλ υποκρισίας, καθώς και η ΕΣΗΕΑ, η οποία όχι μόνο δεν κατήγγειλε τη βία και τη λογοκρισία, αλλά ούτε καν συμπαραστάθηκε στους προπηλακιζόμενους και διωκόμενους συναδέλφους».

Οι υπογράφοντες Έλληνες δημοσιογράφοι δηλώνουν αλληλέγγυοι με τους διωκόμενους ξένους συναδέλφους και δίνουν μαζικό ραντεβού στη δίκη.

Το κείμενο υπογράφουν οι N.Αμανίτης, Β.Βαϊμάκη, Μ.Βασιλάκης, B.Γεωργακοπούλου, Ρ.Γεωργακοπούλου, Δ.Γουσέτης, Π.Δημητρολόπουλος, Δ.Δουλγερίδης, Ηλ.Κανέλλης, Α.Καπράνος, Ε.Κυδωνάκη, Αλ.Κυφιώτη, Μ.Μανιάτης, Μ.Μητσός, Π.Μανδραβέλης, Στρ.Μπαλάσκας, Κ.Ξενάκη, Γ.Παγουλάτος, Αν.Παπαδόπουλος, Τ.Παπαδοπούλου, Μ.Παπαθανασίου, Θ.Παπανδρόπουλος, Ρ.Σωμερίτης, Όλ.Χαραμή, Λ.Χατζηπροδρομίδης.

Avaaz, στόχος τα 2 εκατομμύρια υπογραφές

Στο Θιβέτ μετά από δεκαετίες κινεζικής κατοχής οι άνθρωποι ζητούν το αυτονόητο: Αυτοδιάθεση, ελευθερία, ανεξαρτησία .

Δίκαια αιτήματα σε ένα δίκαιο αγώνα με ήδη πολλές απώλειες. Ο Δαλάι Λάμα, ο βραβευμένος με Νόμπελ πνευματικός ηγέτης των Θιβετανών, έχει προτείνει αυτοσυγκράτηση και διάλογο. Η στάση της κινεζικής ηγεσίας μέχρι στιγμής είναι ο δρόμος της ρίξης . Αλλά οι φωνές των κινέζων αξιωματούχων που ζητούν μια πιο διαλλακτική προσέγγιση πυκνώνουν.

Τα προϊόντα «Made in China» και οι Ολυμπιακοί Αγώνες του καλοκαιριού είναι στην πρώτη γραμμή του ενδιαφέροντος τους και μια παγκόσμια κατακραυγή της Κίνας δε θα τους άρεσε. Ακόμη και υπερδυνάμεις, όπως η Αγγλία, οι ΗΠΑ, η Γαλλία, προτείνουν το διάλογο. Πολλοί περισσότεροι, χιλιάδες ανθρώπων σε όλο τον κόσμο τάσσονται με την ειρήνη, τη δικαιοσύνη και το διάλογο .

Μπορούμε να επηρεάσουμε τα γεγονότα, μπορούμε να συμμετέχουμε σε αυτή την ιστορική στιγμή, μας λένε οι οργανωτές του δικτύου Avaaz, και μας καλούν να υπογράψουμε την αίτηση για το σταμάτημα της βίας.

Ήδη πάνω από 1 εκατομμύριο άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έχουν υπογράψει μέσα σε 7 ημέρες. Τη Δευτέρα 31 Μαρτίου διοργανώνονται συλλαλητήρια σε όλο τον κόσμο μπροστά από τις κινεζικές πρεσβείες. Θα παραδώσουν τα κουτιά με τις υπογραφές που έχουν συλλέξει. Μας καλούν, μέχρι τη Δευτέρα, να βοηθήσουμε να γίνουν 2 εκατομμύρια οι φωνές που θα απαιτούν, αν η Κίνα θέλει υποστήριξη των προϊόντων της και των Ολυμπιακών Αγώνων, να δώσει λύση στα αιτήματα του Θιβέτ. Όσοι δε θέλουν να παραμείνουν θεατές, μπορούν να υπογράψουν και να καλέσουν και άλλους να συμμετάσχουν στην εξής διεύθυνση:

http://www.avaaz.org/en/tibet_end_the_violence/70.php/?cl=66940771

Το δίκτυο Avaaz είναι ένας ανεξάρτητος, μη κερδοσκοπικός οργανισμός, που διοργανώνει παγκόσμιες καμπάνιες. Στόχος τους είναι οι λαοί να συμμετέχουν και να διαμορφώνουν τις παγκόσμιες εξελίξεις.

Antanas Mockus, απίστευτος, ίσως και o κορυφαίος Δήμαρχος

Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε μια πολύ άσχημη πόλη. Βία, εγκλήματα, κυκλοφοριακό, ατυχήματα, ναρκωτικά, βρωμιά και γκρίζοι δυστυχισμένοι πολίτες. Και δεν ήταν καμιά μικρή πόλη, είχε έξι εκατομύρια κατοίκους που είχαν παραδοθεί εντελώς στην μαυρίλα. Ένα πρωί, ο διευθυντής του Πανεπιστημίου της πόλης που ήταν μαθηματικός και φιλόσοφος, εκεί που πήγαινε στη δουλειά του και βλέποντας την κατάντια της πόλης του, πήρε μια πολύ κουφή απόφαση.

Δήλωσε την παραίτησή του στο Πανεπιστήμιο, λέγοντας πως ήθελε να διευρύνει την διδασκαλία του και στα έξι εκατομμύρια κατοίκους. Στους μαθητές του στο Πανεπιστήμιο, ο καθηγητής αυτός ήταν γνωστός για τους περίεργους τρόπους διδασκαλίας του. Για παράδειγμα, μια φορά που επικρατούσε χάβρα στο μάθημα, κατάφερε να επαναφέρει την τάξη κατεβάζοντας τα βρακιά του.

Γενικά δηλαδή, εφεύρισκε αστείους και εντελώς ανορθόδοξους τρόπους για να πετυχαίνει το σκοπό του και περιέργως, πάντα τα κατάφερνε. Για την προεκλογική καμπάνια του λοιπόν, φόρεσε μια στολή σούπερμαν, αυτοχρίστηκε "υπερπολίτης" και αμολύθηκε στους δρόμους βάζοντας ταυτόχρονα υποψηφιότητα για δήμαρχος. Έφερε πολύ γέλιο στον κόσμο αλλά επειδή όπως έλεγαν, είχε αρκετά ειλικρινή φάτσα, τον ψήφισαν.

Ο καινούργιος δήμαρχος όμως δεν είχε καμία σχέση με τους προηγούμενους. Η πρώτη του κίνηση ήταν να προσλάβει 20 μίμους και να τους σκορπίσει στους δρόμους της πόλης. Η δουλειά τους ήταν να χλευάζουν όσους παραβίαζαν τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας. Σιγά, θα μου πείτε. Οι πολίτες όμως (που εννοείται στα τέτοια τους οι κανόνες οδικής συμπεριφοράς), άρχισαν να συμμορφώνονται γιατί αποδείχτηκε πως τους πείραζε πολύ περισσότερο η δημόσια κοροϊδία, παρά τα πρόστιμα.

Αμέσως μετά, βγήκε σε διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές και έκανε ντους κατατσίτσιδος live, κλείνοντας την παροχή νερού ενώ σαπουνιζόταν, για να δείξει στους πολίτες πώς μπορούν να εξοικονομούν νερό. Και βουαλά! Η κατανάλωση νερού αμέσως έπεσε.

Όρισε Ημέρα Γυναίκας όπου οι άντρες θα φρόντιζαν τα παιδιά και οι γυναίκες θα έβγαιναν βόλτα στην πόλη. Αυτό, ήταν ανήκουστο γιατί η συγκεκριμένη πόλη ήταν πολύ επικίνδυνο μέρος τα βράδια, ενώ οι γυναίκες δεν έβγαιναν βόλτες σχεδόν ποτέ ως τότε. 700.000 γυναίκες γέμισαν τους δρόμους πανηγυρίζοντας ενώ ακόμη και o αρχηγός της αστυνομίας ήταν γυναίκα εκείνο το βράδυ.

Το καλύτερο; Μοίρασε στους πολίτες ταμπέλες με thumbs up και thumbs down για να επιδοκιμάζουν ή να αποδοκιμάζουν δημόσια τις πράξεις των συμπολιτών τους. Πράγμα φυσικά που δεν έχασαν την ευκαιρία να το ξεφτιλίσουν δεόντως αλλά όλως περιέργως, ειρηνικά. Το ομαδικό κράξιμο ήταν ό,τι έπρεπε τελικά.

Γενικώς σκαρφιζόταν αστείες ή περίεργες καμπάνιες για κάθε τι που ήθελε να πετύχει, όπως όταν ζήτησε να του τηλεφωνήσει (στο προσωπικό του γραφείο μάλιστα) όποιος πολίτης συναντούσε έστω κι έναν υποδειγματικό ταξιτζή. Σύντομα, 150 τηλεφωνήματα συντέλεσαν στο να δημιουργηθεί ομάδα ταξιτζήδων που ο δήμαρχος ονόμασε Ιππότες της Ζέβρας... και είχαν την προσωπική του υποστήριξη.

Ίδρυσε επίσης ταμείο εθελοντικών φόρων για όσους ήθελαν να δώσουν παραπάνω χρήματα (!) στο δημοτικό ταμείο. Φυσικά και μάζεψε χρήματα.

Τέλος, προσπαθώντας να δείξει πόσο σημαντική είναι η ανθρώπινη ζωή, ζωγράφισε αστέρια σε κάθε σημείο θανάτου από τροχαίο στην πόλη, πράγμα εξαιρετικά έξυπνο γιατί το αποτέλεσμα ήταν πανέμορφο αλλά και ιδιαίτερα σοκαριστικό.

Όχι, δεν είναι παραμύθι. Πρόκειται για τον Κολομβιανό Antanas Mockus, τον δήμαρχο της Μποκοτά το 1993. Μετά το πέρας της θητείας του, ο παράξενος αυτός δήμαρχος, ξεκίνησε διαλέξεις αναλύοντας τα συμπεράσματά του από το κοινωνικό του πείραμα. Ένα από τα συμπεράσματά του είναι πως η γνώση δίνει δύναμη αρκεί να καταφέρεις να τη μεταδώσεις μέσω της τέχνης, του χιούμορ και της δημιουργικότητας. Μόνο έτσι οι άνθρωποι αποδέχονται τις αλλαγές.

Όλο το άρθρο και τα αποτελέσματα των πρακτικών του σε νούμερα, εδώ:

http://www.hno. harvard.edu/ gazette/2004/ 03.11/01- mockus.html

Έστω, μόνο για έναν μήνα ...

Δύο φίλοι, ένας Ισραηλινός και ένας Παλαιστίνιος, πήραν την εξής απλή πρωτοβουλία: έφτιαξαν ένα Blog και επικοινωνούν καθημερινά.

Αν και σε διαφορετικά στρατόπεδα οι εμπειρίες κοινές. Βλέπετε μένουν πολύ κοντά. Ο ένας στην Ισραηλινή πόλη Σντερότ, κοντά στη Γάζα, και ο άλλος σε ένα προσφυγικό καταυλισμό στην άλλη πλευρά ….

Οι ζωές τους μοιάζουν. Την ίδια ώρα ακούν τον ήχο των πολεμικών ελικοπτέρων, τα πυρά των όπλων… Ίδιες και οι εικόνες που βλέπουν. Παιδιά και άμαχοι λαβωμένοι από την πολεμική μηχανή…

Όμως οι δύο φίλοι δε νοιώθουν τίποτα να τους χωρίζει . Αντίθετα τους ενώνει μια κοινή επιθυμία για ειρήνη. Ενώνουν τη φωνή τους σε μια κοινή έκκληση.

Κατάπαυση του πυρός για ένα μήνα .

Και στις φωνές τους προστίθενται καθημερινά και άλλες, από όλο τον κόσμο. Οι δύο φίλοι έχουν καταλήξει στο εξής απλό συμπέρασμα:
Η πλειοψηφία των ανθρώπων αποζητά την ειρήνη . Ίσως είναι καιρός να επιβάλλει και η πλειοψηφία τη θέληση της.

Ας δώσουμε στην ΕΙΡΗΝΗ μια ευκαιρία . Έστω …μόνο για ένα μήνα .

Οι δύο φίλοι σας περιμένουν στο κοινό τους blog:

gaza-sderot.blogspot.com

Τι να 'ναι αγάπη...

Ζωή: Είναι η ύπαρξη της Αγάπης

Λογική: Είναι η αγάπη που υπολογίζει.

Μελέτη: Είναι η αγάπη που αναλύει

Επιστήμη: Είναι η αγάπη που ερευνά

Φιλοσοφία: Είναι η αγάπη που σκέπτεται

Θρησκεία: Είναι η αγάπη που αναζητάει το Θεό

Αλήθεια : Είναι η παντοτινή αγάπη

Ιδανικό : Είναι η αγάπη που ανεβάζει

Πίστη : Είναι η αγάπη που μεταδίδεται

Ελπίδα : Είναι η αγάπη που ονειρεύεται

Καλοσύνη: Είναι η αγάπη που βοηθάει

Αδελφικότητα: Είναι η αγάπη που αγκαλιάζει

Θυσία : Είναι η υπέρτατη αγάπη

Απάρνηση: Είναι η αγάπη που εγκαταλείφθηκε

Συμπάθεια: Είναι η αγάπη που χαμογελάει

Δουλειά : Είναι η αγάπη που “χτίζει”

Αδιαφορία: Είναι η αγάπη που κρύβεται

Απελπισία : Είναι η αγάπη που χάνει τον έλεγχο

Πάθος:Είναι η αγάπη που χάνει την ισορροπία

Ζήλια : Είναι η αγάπη που πληγώθηκε

Υπερηφάνεια: Είναι η αγάπη που τραυματίστηκε

Πρόκληση : Είναι η αγάπη που υποβαθμίστηκε

Τέλος το Μίσος,

που σίγουρα πιστεύεις ότι είναι το αντίθετο της αγάπης,

δεν είναι τίποτα άλλο από

την αγάπη που αρρώστησε βαριά!.....

ΑΓΑΠΑ τον εαυτό σου και όλους όσους είναι γύρω σου.

Και να θυμάσαι ότι:

Αγαπώ σημαίνει ζω. Αγαπιέμαι σημαίνει αξίζω.

Αγαπιέμαι και αγαπώ σημαίνει,

ΑΞΙΖΩ ΝΑ ΖΩ!

S.I.

Ένα χαμόγελο ελπίδας από την ίδια την φύση

Η δύναμη της Αγάπης

Δεν χρειάζεται να είσαι πλούσιος για να δίνεις σε αυτόν που δεν έχει...
Αρκεί να αγαπάς και να θέλεις να μοιράζεσαι...

Μία επτάχρονη πιτσιρίκα πουλάει γλυκά στους δρόμους της Δαμασκού ενώ διαβάζει και φτιάχνει τα μαθήματά της.
Όσο βλέπουμε τέτοιες καταστάσεις μπορούμε να ελπίζουμε στο ότι η Νέα Εποχή έρχεται και μαζί της το όραμα για έναν καινούριο Πλανήτη όπου δεν θα υπάρχει βία, όπου ο άνθρωπος θα σέβεται τον συνάνθρωπό του, αρχίζει να πραγματοποιείται.

Βιομήχανος προσπάθησε να ζήσει με τον μισθό πού έδινε στους υπαλλήλους του...

Πρόκειται για τον Έντσο Ρόσι, 42 ετών, ιδιοκτήτη της Ιταλικής βιομηχανίας μακαρονιών Campofilone, ο οποίος επιχείρησε, για διδακτικούς λόγους, να τα βγάλει πέρα για έναν μήνα με τον μισθό που έπαιρνε το προσωπικό του – γύρω στα 900 ευρώ. Ήθελε να πείσει τις κόρες του ότι δεν μπορεί να έχει κανείς όλα όσα θέλει, κι ότι υπάρχει και μια άλλη όψη της ζωής που θα ‘πρεπε να γνωρίζουν.

Στην Ιταλία το 25% του πληθυσμού ζει πράγματι με λιγότερο από 1.000 ευρώ τον μήνα. Άρχισε να κόβει ό,τι μπορούσε. Το τσιγάρο, το κρασί στο γεύμα και τις οικογενειακές εξόδους για πίτσα, ενώ και τα κορίτσια σταμάτησαν να αγοράζουν dvd και cd. Παρά ταύτα, καθώς πλησίαζε το τέλος του μήνα το ταμείο χτύπησε κόκκινο, κι ο Έντσο άρχισε να νοιώθει άβολα. Το ποτήρι ξεχείλισε όταν κατάλαβε ότι τα λεφτά δεν του έφταναν πια ούτε για έναν εσπρέσο στο πόδι. Τότε αποφάσισε να αυξήσει τους μισθούς των υπαλλήλων του κατά 200 ευρώ τον μήνα.

Ο υπουργός εργασίας τον επισκέφτηκε για να τον συγχαρεί, ενώ δέχτηκε πολλές συγχαρητήριες επιστολές από όλη την Ιταλία. Τώρα ο Έντσο Ρόσι σκέφτεται να επισκεφτεί τον Πάπα για να συζητήσει μαζί του το θέμα των χαμηλών μισθών. Δηλώνει μάλιστα πρώην δεξιός. Πρώην, με την έννοια ότι ο κεντροδεξιός συνασπισμός τον οποίο ψήφισε δεν είναι - κατά την άποψή του – ικανός ούτε αντιπολίτευση να κάνει. Θεωρεί πάντως, ότι εφόσον η επιχείρησή του πηγαίνει καλά, μέρος της υπεραξίας πρέπει να επιστρέφεται τόσο στους αγρότες που παρέχουν την πρώτη ύλη όσο και στους εργαζόμενους του εργοστασίου του.

Η κίνησή του να αυξήσει τους μισθούς υπαγορεύεται κατά δήλωσή του, και από εγωιστικούς λόγους. Με τι μυαλό μπορεί μια μάνα (οι περισσότερες υπάλληλοί του είναι γυναίκες) να δουλεύει αποδοτικά όταν αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα, αναρωτιέται. Πιστεύει ότι ύστερα από μια φάση κατά την οποία οι κοινωνικές διακρίσεις κάπως εξομαλύνθηκαν με τον 21^ο αιώνα επιστρέψαμε στις απάνθρωπες συνθήκες του 19^ου.

Περιέργως, οι άλλοι εργοστασιάρχες δεν αντέδρασαν αρνητικά. Ορισμένοι μάλιστα του τηλεφώνησαν για να ζητήσουν διευκρινήσεις (αν για παράδειγμα, έδωσε σε όλους τις ίδιες αυξήσεις) και κάποιοι δήλωσαν ότι σκέφτονται να μιμηθούν το παράδειγμά του.

Ποντίκι, Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου 2007.

Η σύνδεση στο κέντρο Καρδιάς της Ομάδας