Πέμπτη 27 Μαρτίου 2008

ΕΕ: Εξετάζει μποϊκοτάζ της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών του Πεκίνου



Εδώ και λίγες ημέρες αυξάνεται η πίεση επί των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων ώστε να σκληρύνουν τη στάση τους απέναντι στο Πεκίνο σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την καταστολή στο Θιβέτ, λιγότερο από πέντε μήνες πριν από την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων στις 8 Αυγούστου. Ο πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί ήταν ο πρώτος ευρωπαίος ηγέτης που δεν απέκλεισε, το ενδεχόμενο ενός μποϊκοτάζ της τελετής, σκληραίνοντας τη στάση της γαλλικής κυβέρνησης, στην οποία προσάπτουν επιείκεια απέναντι στο Πεκίνο ως προς τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ο Πολωνός πρωθυπουργός ανακοίνωσε ότι δεν έχει την πρόθεση να παραστεί στην τελετή έναρξης. «Θα ήταν πολύ θετικό αν κατορθώσουμε να διαμορφώσουμε μια κοινή θέση», δήλωσε από την πλευρά του ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Μπερνάρ Κουσνέρ, ο οποίος θα είναι ο εισηγητής των συνομιλιών των υπουργών Εξωτερικών, προσθέτοντας ωστόσο ότι «δεν πρέπει να προσβάλουμε τους Κινέζους», αλλά να επιδείξουμε «υπομονή, υπομονή, υπομονή» και «να μην έλθουμε σε αντιπαράθεση μαζί τους».

Αυτή τη στιγμή πολλές ευρωπαϊκές χώρες ζητούν από τις κινεζικές αρχές να αρχίσει διάλογο με τον Δαλάι Λάμα.

Ιερά είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα


«Ιερή δεν είναι η Ολυμπιακή Φλόγα, ιερά είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα». Με το σύνθημα αυτό ομάδα Ελλήνων δημοσιογράφων διαμαρτύρεται για τη στάση που τήρησαν οι ελληνικές Αρχές και τα μέσα ενημέρωσης, όσον αφορά στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας για το Θιβέτ κατά τη τελετή Αφής της Ολυμπιακής Φλόγας.

«Κατά την τελετή Αφής της Ολυμπιακής Φλόγας οι Αρχές της δημοκρατικής Ελλάδας ευθυγραμμίστηκαν με την ολοκληρωτική Κίνα. Κινητοποίησαν εντυπωσιακά τον αστυνομικό μηχανισμό για να εμποδίσουν κάθε διαμαρτυρία για την κατάσταση των ελευθεριών στη χώρα αυτή και τη συνεχιζόμενη αιματηρή καταπίεση στο Θιβέτ, προπηλάκισαν ξένους και Έλληνες πολίτες και ανάμεσά τους δημοσιογράφους, οδηγούν σε δίκη τον Ρομπέρ Μενάρ, Γενικό Γραμματέα της διεθνώς γνωστής οργάνωσης Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα που μάχεται αποτελεσματικά για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθερία της πληροφόρησης» αναφέρεται στην ανακοίνωση και προστίθεται:

«Η αλήθεια είναι ότι σε πλήρη αντίθεση με το υποτιθέμενο ολυμπιακό πνεύμα βρίσκονται η ολοκληρωτική Κίνα που καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι ελληνικές αρχές που μετέχουν σε αυτό το φεστιβάλ υποκρισίας, καθώς και η ΕΣΗΕΑ, η οποία όχι μόνο δεν κατήγγειλε τη βία και τη λογοκρισία, αλλά ούτε καν συμπαραστάθηκε στους προπηλακιζόμενους και διωκόμενους συναδέλφους».

Οι υπογράφοντες Έλληνες δημοσιογράφοι δηλώνουν αλληλέγγυοι με τους διωκόμενους ξένους συναδέλφους και δίνουν μαζικό ραντεβού στη δίκη.

Το κείμενο υπογράφουν οι N.Αμανίτης, Β.Βαϊμάκη, Μ.Βασιλάκης, B.Γεωργακοπούλου, Ρ.Γεωργακοπούλου, Δ.Γουσέτης, Π.Δημητρολόπουλος, Δ.Δουλγερίδης, Ηλ.Κανέλλης, Α.Καπράνος, Ε.Κυδωνάκη, Αλ.Κυφιώτη, Μ.Μανιάτης, Μ.Μητσός, Π.Μανδραβέλης, Στρ.Μπαλάσκας, Κ.Ξενάκη, Γ.Παγουλάτος, Αν.Παπαδόπουλος, Τ.Παπαδοπούλου, Μ.Παπαθανασίου, Θ.Παπανδρόπουλος, Ρ.Σωμερίτης, Όλ.Χαραμή, Λ.Χατζηπροδρομίδης.

Avaaz, στόχος τα 2 εκατομμύρια υπογραφές


Στο Θιβέτ μετά από δεκαετίες κινεζικής κατοχής οι άνθρωποι ζητούν το αυτονόητο: Αυτοδιάθεση, ελευθερία, ανεξαρτησία .

Δίκαια αιτήματα σε ένα δίκαιο αγώνα με ήδη πολλές απώλειες. Ο Δαλάι Λάμα, ο βραβευμένος με Νόμπελ πνευματικός ηγέτης των Θιβετανών, έχει προτείνει αυτοσυγκράτηση και διάλογο. Η στάση της κινεζικής ηγεσίας μέχρι στιγμής είναι ο δρόμος της ρίξης . Αλλά οι φωνές των κινέζων αξιωματούχων που ζητούν μια πιο διαλλακτική προσέγγιση πυκνώνουν.

Τα προϊόντα «Made in China» και οι Ολυμπιακοί Αγώνες του καλοκαιριού είναι στην πρώτη γραμμή του ενδιαφέροντος τους και μια παγκόσμια κατακραυγή της Κίνας δε θα τους άρεσε. Ακόμη και υπερδυνάμεις, όπως η Αγγλία, οι ΗΠΑ, η Γαλλία, προτείνουν το διάλογο. Πολλοί περισσότεροι, χιλιάδες ανθρώπων σε όλο τον κόσμο τάσσονται με την ειρήνη, τη δικαιοσύνη και το διάλογο .

Μπορούμε να επηρεάσουμε τα γεγονότα, μπορούμε να συμμετέχουμε σε αυτή την ιστορική στιγμή, μας λένε οι οργανωτές του δικτύου Avaaz, και μας καλούν να υπογράψουμε την αίτηση για το σταμάτημα της βίας.

Ήδη πάνω από 1 εκατομμύριο άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έχουν υπογράψει μέσα σε 7 ημέρες. Τη Δευτέρα 31 Μαρτίου διοργανώνονται συλλαλητήρια σε όλο τον κόσμο μπροστά από τις κινεζικές πρεσβείες. Θα παραδώσουν τα κουτιά με τις υπογραφές που έχουν συλλέξει. Μας καλούν, μέχρι τη Δευτέρα, να βοηθήσουμε να γίνουν 2 εκατομμύρια οι φωνές που θα απαιτούν, αν η Κίνα θέλει υποστήριξη των προϊόντων της και των Ολυμπιακών Αγώνων, να δώσει λύση στα αιτήματα του Θιβέτ. Όσοι δε θέλουν να παραμείνουν θεατές, μπορούν να υπογράψουν και να καλέσουν και άλλους να συμμετάσχουν στην εξής διεύθυνση:

http://www.avaaz.org/en/tibet_end_the_violence/70.php/?cl=66940771


Το δίκτυο Avaaz είναι ένας ανεξάρτητος, μη κερδοσκοπικός οργανισμός, που διοργανώνει παγκόσμιες καμπάνιες. Στόχος τους είναι οι λαοί να συμμετέχουν και να διαμορφώνουν τις παγκόσμιες εξελίξεις.

Παρασκευή 7 Μαρτίου 2008

Antanas Mockus, απίστευτος, ίσως και o κορυφαίος Δήμαρχος




Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε μια πολύ άσχημη πόλη. Βία, εγκλήματα, κυκλοφοριακό, ατυχήματα, ναρκωτικά, βρωμιά και γκρίζοι δυστυχισμένοι πολίτες. Και δεν ήταν καμιά μικρή πόλη, είχε έξι εκατομύρια κατοίκους που είχαν παραδοθεί εντελώς στην μαυρίλα. Ένα πρωί, ο διευθυντής του Πανεπιστημίου της πόλης που ήταν μαθηματικός και φιλόσοφος, εκεί που πήγαινε στη δουλειά του και βλέποντας την κατάντια της πόλης του, πήρε μια πολύ κουφή απόφαση.

Δήλωσε την παραίτησή του στο Πανεπιστήμιο, λέγοντας πως ήθελε να διευρύνει την διδασκαλία του και στα έξι εκατομμύρια κατοίκους. Στους μαθητές του στο Πανεπιστήμιο, ο καθηγητής αυτός ήταν γνωστός για τους περίεργους τρόπους διδασκαλίας του. Για παράδειγμα, μια φορά που επικρατούσε χάβρα στο μάθημα, κατάφερε να επαναφέρει την τάξη κατεβάζοντας τα βρακιά του.

Γενικά δηλαδή, εφεύρισκε αστείους και εντελώς ανορθόδοξους τρόπους για να πετυχαίνει το σκοπό του και περιέργως, πάντα τα κατάφερνε. Για την προεκλογική καμπάνια του λοιπόν, φόρεσε μια στολή σούπερμαν, αυτοχρίστηκε "υπερπολίτης" και αμολύθηκε στους δρόμους βάζοντας ταυτόχρονα υποψηφιότητα για δήμαρχος. Έφερε πολύ γέλιο στον κόσμο αλλά επειδή όπως έλεγαν, είχε αρκετά ειλικρινή φάτσα, τον ψήφισαν.

Ο καινούργιος δήμαρχος όμως δεν είχε καμία σχέση με τους προηγούμενους. Η πρώτη του κίνηση ήταν να προσλάβει 20 μίμους και να τους σκορπίσει στους δρόμους της πόλης. Η δουλειά τους ήταν να χλευάζουν όσους παραβίαζαν τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας. Σιγά, θα μου πείτε. Οι πολίτες όμως (που εννοείται στα τέτοια τους οι κανόνες οδικής συμπεριφοράς), άρχισαν να συμμορφώνονται γιατί αποδείχτηκε πως τους πείραζε πολύ περισσότερο η δημόσια κοροϊδία, παρά τα πρόστιμα.

Αμέσως μετά, βγήκε σε διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές και έκανε ντους κατατσίτσιδος live, κλείνοντας την παροχή νερού ενώ σαπουνιζόταν, για να δείξει στους πολίτες πώς μπορούν να εξοικονομούν νερό. Και βουαλά! Η κατανάλωση νερού αμέσως έπεσε.

Όρισε Ημέρα Γυναίκας όπου οι άντρες θα φρόντιζαν τα παιδιά και οι γυναίκες θα έβγαιναν βόλτα στην πόλη. Αυτό, ήταν ανήκουστο γιατί η συγκεκριμένη πόλη ήταν πολύ επικίνδυνο μέρος τα βράδια, ενώ οι γυναίκες δεν έβγαιναν βόλτες σχεδόν ποτέ ως τότε. 700.000 γυναίκες γέμισαν τους δρόμους πανηγυρίζοντας ενώ ακόμη και o αρχηγός της αστυνομίας ήταν γυναίκα εκείνο το βράδυ.

Το καλύτερο; Μοίρασε στους πολίτες ταμπέλες με thumbs up και thumbs down για να επιδοκιμάζουν ή να αποδοκιμάζουν δημόσια τις πράξεις των συμπολιτών τους. Πράγμα φυσικά που δεν έχασαν την ευκαιρία να το ξεφτιλίσουν δεόντως αλλά όλως περιέργως, ειρηνικά. Το ομαδικό κράξιμο ήταν ό,τι έπρεπε τελικά.

Γενικώς σκαρφιζόταν αστείες ή περίεργες καμπάνιες για κάθε τι που ήθελε να πετύχει, όπως όταν ζήτησε να του τηλεφωνήσει (στο προσωπικό του γραφείο μάλιστα) όποιος πολίτης συναντούσε έστω κι έναν υποδειγματικό ταξιτζή. Σύντομα, 150 τηλεφωνήματα συντέλεσαν στο να δημιουργηθεί ομάδα ταξιτζήδων που ο δήμαρχος ονόμασε Ιππότες της Ζέβρας... και είχαν την προσωπική του υποστήριξη.

Ίδρυσε επίσης ταμείο εθελοντικών φόρων για όσους ήθελαν να δώσουν παραπάνω χρήματα (!) στο δημοτικό ταμείο. Φυσικά και μάζεψε χρήματα.

Τέλος, προσπαθώντας να δείξει πόσο σημαντική είναι η ανθρώπινη ζωή, ζωγράφισε αστέρια σε κάθε σημείο θανάτου από τροχαίο στην πόλη, πράγμα εξαιρετικά έξυπνο γιατί το αποτέλεσμα ήταν πανέμορφο αλλά και ιδιαίτερα σοκαριστικό.

Όχι, δεν είναι παραμύθι. Πρόκειται για τον Κολομβιανό Antanas Mockus, τον δήμαρχο της Μποκοτά το 1993. Μετά το πέρας της θητείας του, ο παράξενος αυτός δήμαρχος, ξεκίνησε διαλέξεις αναλύοντας τα συμπεράσματά του από το κοινωνικό του πείραμα. Ένα από τα συμπεράσματά του είναι πως η γνώση δίνει δύναμη αρκεί να καταφέρεις να τη μεταδώσεις μέσω της τέχνης, του χιούμορ και της δημιουργικότητας. Μόνο έτσι οι άνθρωποι αποδέχονται τις αλλαγές.

Όλο το άρθρο και τα αποτελέσματα των πρακτικών του σε νούμερα, εδώ:


http://www.hno. harvard.edu/ gazette/2004/ 03.11/01- mockus.html




Πέμπτη 6 Μαρτίου 2008

Έστω, μόνο για έναν μήνα ...



Δύο φίλοι, ένας Ισραηλινός και ένας Παλαιστίνιος, πήραν την εξής απλή πρωτοβουλία: έφτιαξαν ένα Blog και επικοινωνούν καθημερινά.

Αν και σε διαφορετικά στρατόπεδα οι εμπειρίες κοινές. Βλέπετε μένουν πολύ κοντά. Ο ένας στην Ισραηλινή πόλη Σντερότ, κοντά στη Γάζα, και ο άλλος σε ένα προσφυγικό καταυλισμό στην άλλη πλευρά ….

Οι ζωές τους μοιάζουν. Την ίδια ώρα ακούν τον ήχο των πολεμικών ελικοπτέρων, τα πυρά των όπλων… Ίδιες και οι εικόνες που βλέπουν. Παιδιά και άμαχοι λαβωμένοι από την πολεμική μηχανή…

Όμως οι δύο φίλοι δε νοιώθουν τίποτα να τους χωρίζει . Αντίθετα τους ενώνει μια κοινή επιθυμία για ειρήνη. Ενώνουν τη φωνή τους σε μια κοινή έκκληση.

Κατάπαυση του πυρός για ένα μήνα .

Και στις φωνές τους προστίθενται καθημερινά και άλλες, από όλο τον κόσμο. Οι δύο φίλοι έχουν καταλήξει στο εξής απλό συμπέρασμα:
Η πλειοψηφία των ανθρώπων αποζητά την ειρήνη . Ίσως είναι καιρός να επιβάλλει και η πλειοψηφία τη θέληση της.

Ας δώσουμε στην ΕΙΡΗΝΗ μια ευκαιρία . Έστω …μόνο για ένα μήνα .

Οι δύο φίλοι σας περιμένουν στο κοινό τους blog: